ั่งสังขารปิศาจมหาทิวาของจั่วม่อยังหลีกเลี่ยงอาการบาดเจ็บไม่พ้น บนท่อนแขนปรากฏรอยแผลยาวสามชุ่นเปิดกว้าง รอยแผลนี้เกิดจากแรงกระแทกสะเทือนอันหนักหน่วง!อย่างไรก็ตาม บาดแผลเพียงเท่านี้ไม่นับเป็นอะไรได้!จั่วม่อจับจ้องมองดูสองหมัดของทหารยันต์ทองคำดำ บนหมัดแต่ละข้าง ปรากฏตราประทับมหาทิวาเปล่งแสงเจิดจ้า!ฝ่ามือประทับสุริยัน!ระหว่างปะทะหักหาญสิบสามครั้งครา จั่วม่อใช้ฝ่ามือประทับสุริยันออกไปด้วย!“ฮะ? แปลกประหลาดยิ่ง!” กู่เซี่ยงเทียนอดใจรักษาความสงบเยือกเย็นเอาไว้ไม่ได้ “นี่คือสิ่งใด?”ตราประทับมหาทิวาบนหมัดของทหารยันต์ทองคำดำพลันเปล่งแสงเจิดจรัสกว่าเดิม หมัดทั้งสองข้างหลอมละลายอย่างรวดเร็ว มองเห็นได้ชัดเจนด้วยตาเปล่า กลายเป็นก้อนเหล็กบิดเบี้ยวสองก้อน!ทหารยันต์ทองดำคำสงบนิ่งไร้อารมณ์ ประหนึ่งว่าไม่รู้สึกเจ็บปวดแม้แต่น้อยในฉับพลันทันใด ก้อนเหล็กบิดเบี้ยวที่สองมือของทหารยันต์ทองคำดำ พลันกลับคืนเป็นสองมือที่มีสภาพสมบูรณ์ดังเดิมอีกครั้ง!จั่วม่อสีหน้าน่าเกลียดสุดทนดู เจ้าผู้นี้ไม่ได้สร้างขึ้นจากเลือดเนื้อเช่นปุถุชน เมื่อมันใช้ทหารยันต์ทุบตีผู้อื่น นั่นเป็นความสำราญใจ แต่เวลานี้เมื่อเป็นมันถูกผู้อื่นทุบตีด้วยทหารยันต์ ย่อมไม่ใช่เรื่องสุขสบายแล้ว“ฮ่าฮ่า! เลิกดิ้นรนเปล่าประโยชน์เถอะ ยืนรอรับความตายอย่างหมดจดเสียดีๆ! ไฉนต้องต่อสู้ให้เหนื่อยเปล่าด้วย?” กู่เซี่ยงเทียนเย้ยหยันอย่างลำพองใจ ดังสะท้อนสะท้านอยู
