าการจัดหาโอกาสในการทำงาน เป็นบริการที่ไม่คิดเงินจั่วม่อมาคราวนี้ก็เพื่อดูว่าจะสามารถว่าจ้างเกษตรกรปราณหรือไม่นึกถึงท้องทุ่งปราณที่ถูกทิ้งร้าง จั่วม่อรู้สึกราวกับหัวใจถูกแผดเผา แม้ว่ามันจะไม่สามารถใช้งานได้ทั้งหมด แต่ว่าจ้างเพิ่มหนึ่งคนก็หมายถึงท้องทุ่งปราณจะไม่เสียเปล่าไปอีกหนึ่งส่วนพื้นพรมเครือเถาไม่รวดเร็วนัก แต่ราบเรียบมั่นคง สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกมัน เป็นผนังกำแพงที่ปกคลุมด้วยเถาไม้เลื้อยนานาชนิดรอจนทุกคนลอยเข้าไปใกล้ เถาดอกไม้บนผนังก็ถดถอยไปด้านข้าง เหมือนแม่นํ้าแหวกออกเป็นสองฟากข้างกึ่งกลางทางที่แหวกแยกออก เห็นบุรุษกลางคนผู้หนึ่งยืนอยู่เบื้องหน้าพวกมัน“เจ้าคือจั่วม่อ?” บุรุษกลางคนถามอย่างเย็นชา“แล้วเจ้าเป็นใคร?” จั่วม่อระมัดระวังทันที ผู้คนข้างกายมันสีหน้าแปรเปลี่ยนไปเช่นกัน“เช่นนี้ก็ประเสริฐ!” บุรุษกลางคนสีหน้าไร้อารมณ์ความรู้สึกทันใดนั้นเอง จั่วม่อสะท้านขึ้นทั้งร่าง เสียงตวาดดังกึกก้องชัดเจนอยู่ภายในศีรษะมัน “ตก!”มีอีกคนลอบโจมตี!จั่วม่อตื่นตระหนกจนขวัญหนีดีฝ่อ ยังไม่ทันได้ตอบสนอง เห็นสายรุ้งเจ็ดสีถาโถมลงมาจากฟากฟ้า ครอบคลุมทับพวกมันในบัดดล!
