นเหล่านี้หาหนทางแก้แค้น ไม่ต่างอันใดจากการรนหาที่ตายในศึกสงคราม ภาพลวงของความอ่อนต่อโลก เต็มไปด้วยความคิดพึ่งพาโชคชะตา จึงเป็นสาเหตุของความตายสีหน้าสงบเยือกเย็นของจั่วม่อทำให้สวีเจิ้งเวยใจเต้นกระหนํ่าแต่ความสนใจของมันถูกการต่อสู้อันดุเดือดดึงดูดไปมากกว่า การต่อสู้ระหว่างจินตันด้วยกันไม่ใช่เรื่องที่จะหาดูได้ง่ายนัก
อาจกล่าวได้ว่าเยิ่นต้ามีฝีมือในวิชาธาตุไม้อย่างแท้จริง ผนวกกับเรื่องที่ว่าพลังปราณของมันเข้มแข็งกว่าเหวยเสิ้ง มันเมื่อโหมเร่งเร้าพลังปราณ เว่ยเสิ้งรู้สึกกดดันในทันทีเห็นม่านสุญตาอันไร้ที่สิ้นสุด เมื่อเผชิญกับการโจมตีของเยิ่นต้า พลันถดถอยไปประดุจนํ้าลด อยู่ระหว่างเหวยเสิ้งกับเยิ่นต้าเยิ่นเอ้อเยิ่นซันไหนเลยจะไม่รู้จักพี่ใหญ่ของพวกมันดี พลันสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย!พลังธาตุไม้บริสุทธิ์ที่พี่ใหญ่รักใคร่หวงแหนเสมอมา บัดนี้ถาโถมท่วมท้นออกไปอย่างไม่คิดเสียดาย!มันประหนึ่งพฤกษาเก่าแก่มหายักษ์ต้นหนึ่ง ต้นไม้มหายักษ์ที่กำลังเผาผลาญพลังชีวิตของตนเอง!สีเขียวจากบนร่างพลันไหลบ่าไปยังเจตจำนงกระบี่สุญตาเชื่อมโยงระหว่างคู่ต่อสู้ทั้งสอง แผ่ลามไปยังเหวยเสิ้งอย่างรวดเร็วพี่ใหญ่ทุ่มสุดตัวแล้ว! หลังจากศึกครั้งนี้จบสิ้นลง ไม่ว่าผลการต่อสู้จะออกมาเป็นพ่ายแพ้หรือได้ชัย พี่ใหญ่จะต้องสูญเสียพลังชีวิตจำนวนมหาศาล!ทั้งคู่ขุ่นแค้นเดือดดาลอย่างบอกไม่ถูก พากันแผดร้องเกรี้ยวกราด และปลดปล่อยกระบวนท่าไม้ตายท