เมืองซวีหลิงไม่ได้ให้ความรู้สึกหวาดหวั่นเขม็งเกลียวแผ่ซ่านไปทั่ว เฉกเช่นที่แนวหน้า แต่ดูคล้ายสับสนวุ่นวายอยู่บ้าง เนื่องเพราะการไหลบ่าเข้ามาของซิวเจ่อจากภายนอก แต่ในทางกลับกัน นี่ก็เป็นเหตุให้ท้องตลาดคึกคักเฟื่องฟูมากกว่าเดิม“นี่คือศาลาเมฆา ร้านค้าสมบัติวิเศษที่ใหญ่โตที่สุดในเมืองซวีหลิง” ซางเว่ยหมิงนำจั่วม่อกับพวกผ่านเข้าไปในประตูร้านค้าที่โอ่อ่าใหญ่โตเป็นอย่างยิ่ง ผนังกำแพงร้านค้าล้วนสร้างจากก้อนอิฐผลึก แขวนอยู่ใต้ชายคาโค้ง เป็นโคมชาววังผลึกแก้วอันวิจิตรพิสดาร โคมผลึกใสนี้หมุนช้าๆ ปลดปล่อยแสงสารพัดสีออกมาสะท้อนใส่ผนังกำแพงผลึก ฉายส่องเป็นสายรุ้งเลื่อมพราย สลับเปลี่ยนหมุนเวียนไปทุกทิศทางมองดูศาลาเมฆาอันโอ่อ่าหรูหรานี้แล้ว จั่วม่อกับพวกพากันตะลึงงัน สีหน้าอัศจรรย์ใจก้อนอิฐผลึกแต่ละก้อนเต็มไปด้วยลวดลายค่ายกลจางๆมองเห็นได้ชัดเจน บนโคมผลึกแต่ละดวงก็มีลวดลายอักขระยี่สิบแปดตัว ทั่วทั้งร้านอยู่ภายใต้การคุ้มครองของขบวนค่ายกล ร้านค้าที่หรูหราถึงเพียงนี้ จั่วม่อไหนเลยจะเคยพบเห็นจากที่ใดมาก่อน?ไม่ต้องกล่าวถึงอื่นใด ลำพังก้อนอิฐผลึกที่เปล่งแสงประกายเหล่านี้ก็มีค่าเท่ากับจิงสือกองโตแล้วซางเว่ยหมิงดวงตาทอแววซับซ้อนวูบหนึ่ง แต่กลับคืนเป็นปกติอย่างรวดเร็ว “ตามเมืองใหญ่ๆ บนเกาะเมฆตงเสิ้ง ศาลาเมฆามีร้านค้าอยู่แทบทุกเมือง ตงเจีย (เจ้าของ) ของศาลาเมฆา น้อยครั้งที่จะเผยโฉม แต่ในด้านของสมบัติวิเศษและวั
