างไม่ได้ ศาลาเมฆาแห่งนี้นับว่าสมดังคำเล่าลือโดยแท้ ยุทธภัณฑ์เวทและวัตถุดิบที่ตั้งแสดงไว้ ไม่มีชิ้นใดตํ่ากว่าระดับสี่ นอกจากจั่วม่อ เหวยเสิ้งและกงซุนชา คนที่เหลือล้วนพิศวงงงงันกับห้องที่เต็มไปด้วยรัศมีสมบัติวิเศษหัวใจของเหวยเสิ้งอยู่เพื่อกระบี่ ไม่ได้รับผลกระทบจากวัตถุภายนอก ส่วนกงซุนชายังจิตใจเลื่อนลอย ไม่ได้รับรู้เรื่องราวตรงหน้าสักเท่าใดซางเว่ยหมิงสีหน้าซับซ้อน ในส่วนลึกของดวงตาเผยแววเจ็บปวดอยู่บ้างจั่วม่อไม่ทันสังเกตความเปลี่ยนแปลงของซางเว่ยหมิง มันถามผู้ดูแลร้าน “ร้านของเจ้ามีตัวอ่อนเมฆวารีหรือไม่?”“ตัวอ่อนเมฆวารี?” ผู้ดูแลร้านสั่นศีรษะ กล่าวว่า “ข้าต้องขออภัยยิ่ง ตัวอ่อนเมฆวารีของร้านเราถูกขายออกไปหมดแล้ว คนผู้หนึ่งซื้อตัวอ่อนเมฆวารีที่เรามีทั้งหมดตั้งแต่สามเดือนก่อน”เห็นสีหน้าผิดหวังของจั่วม่อ ผู้ดูแลร้านแนะนำว่า “ตัวอ่อนเมฆวารีแม้ไม่ใช่สินค้าระดับสูง แต่ถือกำเนิดขึ้นเฉพาะในส่วนลึกที่สุดของทะเลเมฆเท่านั้น กว่าจะถึงช่วงกระแสทะเลเมฆลดลง ยังเหลือเวลาอีกครึ่งปี เรายังไม่สามารถลงไปในทะเลเมฆได้ ท่านที่นับถืออาจต้องรอคอยอีกครึ่งปี หากท่านที่นับถืออยากได้สินค้านี้จริงๆท่านสามารถทิ้งที่อยู่เอาไว้ หากสินค้าเข้ามาถึง ทางร้านของเราจะรีบแจ้งให้ทราบโดยเร็วที่สุด”จั่วม่อสีหน้าผิดหวังสุดระงับ หน้านิ่วคิ้วขมวด “กระแสทะเลเมฆลดลง?”ซางเว่ยหมิงยังไม่หลงลืมหน้าที่ผู้นำทางของมัน รีบอธิบายว่า“ทะเลเม
