้นที่ที่สี่ หมายเลขหนึ่งร้อยสามสิบ ค่าธรรมเนียมเทียบท่าวันละสามชิ้นจิงสือระดับสาม ต้องจ่ายล่วงหน้ายี่สิบชิ้นจิงสือระดับสาม และต้องฝากเงินไว้เป็นหลักประกันอีกสิบชิ้นจิงสือระดับสาม”ซางเว่ยหมิงที่ด้านข้างช่วยอธิบายเสริมว่า “ในเมืองไม่สามารถนำเรือเข้าไปได้ ต้องฝากเทียบท่าไว้ที่ท่าเรือเสียก่อน พื้นที่ที่สี่ใช้สำหรับจอดเรือขนาดเล็ก ที่ท่าเรือยังมีพื้นที่คลังสินค้าโดยเฉพาะเถ้าแก่ จดจำไว้ว่าท่านต้องจัดเวรยามเฝ้าระวังให้ดี”จั่วม่อในที่สุดได้รับรู้รสชาติความเจ็บปวดจากสภาวะข้าวยากหมากแพงในที่แห่งนี้ แต่พอได้ยินประโยคสุดท้ายของซางเว่ยหมิงพลันกลับกลายเป็นระมัดระวังทันที “ไม่ปลอดภัยหรือ?”ซางเว่ยหมิงฝืนยิ้มขื่น “ก่อนหน้านี้ไม่ แต่เดี๋ยวนี้สถานการณ์ไม่ค่อยเข้าทีนัก มีหลายคนที่สินค้าถูกขโมยไป”“อ้อ” จั่วม่อพยักหน้ารับรู้ จากนั้นถามว่า “หากพบตัวโจรร้ายสามารถฆ่าพวกมันทิ้งใช่หรือไม่?”ซางเว่ยหมิงหัวใจกระตุกวูบ ในชั่วพริบตานี้ คนที่อยู่ตรงหน้ามันคล้ายแปรเปลี่ยนเป็นคนละคนอย่างสิ้นเชิง แผ่ซ่านกลิ่นอายอันตรายสุดขั้วออกมา แต่เมื่อซางเว่ยหมิงขยี้ตามองอีกที ก็เห็นเพียงเถ้าแก่ใหญ่กำลังแย้มยิ้มอ่อนโยนเท่านั้น มันถึงกับสงสัยว่าสายตาของมันฝ้าฟางเสียแล้ว จึงฝืนยิ้ม พลางกล่าว “หากพวกมันเป็นโจรร้ายจริง ฆ่าทิ้งก็ไม่เป็นไร แต่หากเป็นไปได้ไม่ต้องเข่นฆ่ากันจะดีที่สุด การค้าที่ปรองดองจึงประเสริฐที่สุด”“การค้าที่ปรองดองประ
