ปิศาจนั้นเหมาะสมกับมันมากที่สุด อดคาดหวังอยู่บ้างไม่ได้ หากมันสามารถสำแดงพลังรบของค่ายเว่ยออกมาได้… …ทว่าความหวังแม้บรรเจิด แต่ความเป็นจริงกลับโหดร้ายตามคำของเว่ย ขั้นแรกมันต้องสัมผัสพลังของสหายให้ได้เสียก่อน ดังนั้นมันเรียกอาเหวินมาเป็นคู่ฝึก แต่ไม่ว่ามันจะพยายามมากเท่าใด ก็ไม่มีผลรับอันใดแม่ทัพบัญชาการศึกวิถีปิศาจต้องการสังขารร่างกายที่แข็งแกร่งทนทาน หรือนี่ยังจะเป็นปัญหากับมันด้วย? สังขารปิศาจมหาทิวาของมันสุกงอมครั้งที่สองแล้ว ร่างกายแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า กระบี่บินยากจะระคายผิวแต่ไม่ว่าพยายามอย่างไร มันก็ไม่สามารถสัมผัสถึงพลังของอาเหวินได้หรือเป็นเพราะสามพลังรวมเป็นหนึ่งในร่างกายมัน ที่เป็นตัวการขัดขวางไม่ให้มันสัมผัสถึงพลังของอาเหวิน? อดขมวดคิ้วไม่ได้ สถานการณ์ในร่างกายเป็นเรื่องที่มันอับจนปัญญาอย่างสิ้นเชิง แม้ว่ามันจะประสบความสำเร็จในการสร้างสมดุลร่างกายใหม่ แต่สถานการณ์แปลกประหลาดในรอบพันปีนี้ กระทั่งผูเยากับเว่ยยังไม่อาจออกความเห็นได้ มันจำต้องสำรวจตรวจสอบทุกอย่างด้วยตัวเอง และที่เลวร้ายที่สุดก็คือ ประสบการณ์ของผูเยากับเว่ย ใช้การไม่ได้แทบทั้งหมดสำหรับจั่วม่อ นี่เป็นความสูญเสียอย่างใหญ่หลวงแต่เรื่องราวอยู่นอกเหนือการควบคุมของมันมานานแล้ว มันได้แต่กลํ้ากลืนฝืนยอมรับเท่านั้นอนิจจา นี่มันมีโชคชะตาที่จะต้องพึ่งพาตัวเองไปตลอดชีวิตหรืออย่างไร? จั่วม่อในใจระทมขมขื่น ที่ภูเขาสุญตา
