ึกยินดีที่หลอมสร้างกระบี่ยักษ์ระดับห้าขั้นกลางออกมาเล่มหนึ่ง ตรงกันข้าม มันกลับสั่นศีรษะอย่างผิดหวังผลึกทองสร้างจากทรายผลึกทองบริสุทธิ์ มีขีดความสามารถที่จะหลอมสร้างเป็นยุทธภัณฑ์เวทระดับหก เพียงระดับห้าขั้นกลางถือว่าอยู่ในเกณฑ์ธรรมดาสามัญยิ่งระดับห้าและระดับหกมีความต่างชั้นกันอย่างใหญ่หลวงตามธรรมชาติ นี่หาใช่เรื่องน่ายินดีไม่แต่สิ่งที่จั่วม่อไม่รู้ คือมีดวงตามากมายจ้องมองกระบี่ยักษ์ในมือมันอย่างร้อนแรง เสียงกลืนนํ้าลายดังไม่ขาดหูเหลยเผิงหนังหน้าหนาที่สุดในค่าย รีบโถมออกมาเป็นคนแรก“เหล่าป่าน กระบี่นี้มอบให้แก่ข้าเถอะ!กระบี่ใหญ่โตเช่นนี้ เหล่าป่านต้องเปลืองเรี่ยวแรงถือไม่น้อย ข้าตัวใหญ่แข็งแรง ไม่กลัวเหนื่อยยากลำบาก!”จั่วม่อแปลกใจเล็กน้อย “เจ้าไม่ใช่ว่าใช้ดาบหรอกหรือ?”“ฮ่า ไม่สำคัญหรอก กระบี่ยักษ์กับดาบก็เหมือนๆ กัน” เหลยเผิงแย้มยิ้มอย่างเรียบๆ ร้อยๆ“เอ้า หากเจ้าแน่ใจว่ายกไหว ก็เอาไปเถอะ” จั่วม่อกล่าวพลางชี้ไปยังกระบี่ยักษ์ผลึกทองที่ปักแน่นอยู่ในพื้นทรายเหลยเผิงลิงโลดยินดีแทบคลุ้มคลั่ง รีบวิ่งเข้าไปคว้ากระบี่ มันผนึกพลังทั่วร่าง สูดลมหายใจลึก กระชากกระบี่ยักษ์ออกจากพื้นทราย โดยไม่กล่าวคำใดอีก มันแบกกระบี่ไว้บนบ่าราวกับแบกบานประตู วิ่งรี่หายไป ประหนึ่งเกรงกลัวว่าจะมีผู้ใดไล่ทวงหนี้มันผู้คนที่เฝ้าชมดูอยู่รอบข้างเผยสีหน้าขุ่นมัว สบถอย่างหัวเสีย“ตัวโง่งมใหญ่ชิงตัดหน้าข้าไปเสียได้!”“เหลยเ
