ณฑ์เวทที่หลอมสร้างขึ้นไม่เหมาะสำหรับเจ้าของ นี่จะใช้การได้อย่างไร?ขบคิดเช่นนี้ ปากก็ตะโกนถามรวมๆ “ผู้ใดยังต้องการกระบี่บินอีก?”ไม่ถามยังพอทำเนา พอออกปากเท่านั้นเอง ทั้งค่ายแทบแตกระเบิดขึ้นมา!ไพร่พลค่ายจูเชวี่ยกรูเข้าไปรุมล้อมจั่วม่อทันที มือนับไม่ถ้วนชูสลอนกลางอากาศ ร้องตะโกนแข่งกันอย่างเอาเป็นเอาตาย “ต้าเหริน ข้าอยากได้!”“ข้าด้วยข้าด้วย!”“ต้าเหริน มอบให้ข้าเล่มหนึ่ง!”จั่วม่อพลันตระหนักว่ามันหวดฟาดถูกรังผึ้งเข้าเต็มรัก
“ฮ่า ต้าเหรินขยันขันแข็งโดยแท้!” ซุนเป่าเหลือบมองจั่วม่อที่แทบจะถูกฝูงชนถมทับตาย ออกปากพลางหัวร่ออย่างแจ่มใสจี๋เหว่ยก็หัวร่อไม่หยุดปาก “ยิ่งหลอมสร้างมากก็ยิ่งดี!”สองปรมาจารย์หลังจากสนทนาสองสามคำ พวกมันก็รั้งความสนใจกลับมายังการหลอมสร้างเรือใหญ่ตามเดิม เรือขนาดใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อนนี้ สำหรับค่ายจินวูแล้ว ยังเป็นการทดสอบครั้งสำคัญเป็นประวัติการณ์อีกด้วยเพื่อให้สามารถรองรับพี่น้องทุกคน หมายความว่าภายในลำเรือต้องมีพื้นที่มากพอ หากเรือลำนี้สร้างขึ้นด้วยวิธีการทั่วไปแล้วละก็ จะต้องมีขนาดใหญ่กว่าเรือขนส่งทาสที่ใช้อยู่ในตอนนี้ร่วมสามเท่าตัว แต่เรือยิ่งลำใหญ่มากเท่าใด ก็ยิ่งต้องสิ้นเปลืองจิงสือมากเท่านั้น ต้องก่อตั้งค่ายกลมากขึ้น และยิ่งเป็นเป้าหมายที่ชัดเจนมากขึ้น… …ดังนั้นซุนเป่ากับพวกไม่คิดหลอมสร้างเรือลำนี้ด้วยวิธีการสามัญทั่วไปเรือเมล็ดอินทผลัมของต้าเหรินสร้างแรงบันดาลใจ
