้งรอบกายจั่วม่อสงบเงียบดุจดั่งห้วงวิกาลไม่มีสิ่งใดกลํ้ากรายเข้ามาแม้แต่น้อยจั่วม่อเต็มไปด้วยความสงสัยอยากรู้ พลังทั้งสามสายภายในร่าง จู่ๆ เร่งเร้าสำแดงเดชออกมาพร้อมกัน มันก็เพิ่งเคยพบเรื่องเช่นนี้เป็นครั้งแรก รู้สึกได้ว่าพลังในร่างเปี่ยมล้นไพศาลดุจห้วงสมุทร เมื่อเทียบกับพลังมากมายที่อัดแน่นอยู่ภายในร่าง พลังที่ปะทุออกมายามนี้เป็นเพียงแค่ส่วนเสี้ยวเล็กๆ เท่านั้น ไม่ต่างจากคลื่นลูกเดียวที่ผุดขึ้นยามสายลมกระโชกผ่านท้องทะเล แต่ลำพังคลื่นลูกเดียวนี้ ก็ใหญ่โตเกรี้ยวกราดมากพอให้จั่วม่อต้องอกสั่นขวัญแขวนห้วงสมุทรในกายมัน กว้างไพศาลเสียจนมันรู้สึกหวาดผวาพลังขุมนี้เป็นดาบสองคม ไม่เพียงสามารถฉีกศัตรูเป็นชิ้นๆ ยังสามารถกลืนกินตัวมันเองเข้าไปด้วยจั่วม่อพยายามระงับความหวาดเกรงในใจ ยังไม่ได้ทดลองควบคุมขุมพลังที่อยู่ภายในร่าง แต่เริ่มสำรวจตรวจสอบอย่างใกล้ชิดเหมือนคนที่ชมดูจากข้างกระดาน มันสังเกตเห็นว่าพลังอันแกร่งกล้าภายในกายมัน จะสนองตอบต่อภัยคุกคามที่กลํ้ากรายเข้ามาถึงตัวจมอยู่ในการค้นพบของตน จั่วม่อหลงลืมการคงอยู่ของพายุทรายไปโดยสิ้นเชิง พายุทรายมอบโอกาสทองหนึ่งในพันให้แก่มันนี่คือการโจมตีอันบ้าคลั่งที่โหมซัดเข้ามาโดยไม่มีช่องว่างรอยโหว่จู่โจมจากทุกทิศทาง ทุกตำแหน่งแง่มุม สามารถปลุกเร้าปฏิกิริยาโต้ตอบทุกชนิดในร่างกายของมันอย่างเต็มที่ จั่วม่อเพียงแค่ต้องเฝ้าสังเกตปฏิกิริยาตอบสนองที่เกิดขึ้นนอกเ
