“เจ้าผู้นี้ช่างหลับได้หลับดีจริงๆ จนบัดนี้ยังไม่ยอมตื่นขึ้นมา!”เหนียนลู่บ่นพึมพำ แต่ในดวงตาทอแวววิตกกังวลเหลยเผิงไม่กล่าววาจา นับตั้งแต่ฟื้นขึ้นมา มันก็กลับกลายเป็นสงบปากสงบคำกว่าเดิม นั่งนิ่งประดุจหุ่นไม้ แต่ดวงตาคมวาวน่าสะพรึงกลัวกว่าเดิม เวลานี้ดวงตาคมกริบดุจคมดาบก็ฉายเค้าความวิตกกังวลเช่นกันมันกับเหนียนลู่ฟื้นคืนสติได้สามวันแล้ว แต่ม้าฝานกลับยังคงไม่ตื่นขึ้นมาเหลยเผิงกับเหนียนลู่ทอดตามองค่ายพักที่คึกคักวุ่นวาย ทุกผู้คนครํ่าเคร่งฝึกฝีมืออย่างดุเดือด ทั้งสองคนพอตื่นขึ้นมาไม่นานก็ได้รับฟังเรื่องราวที่เหลือเชื่อมากมาย อย่างเช่นผืนทรายใต้ฝ่าเท้าของพวกมัน คือทรายผลึกทองระดับห้าที่เพียงแค่เม็ดเดียวก็ราคาแพงระยับ รวมถึงเรื่องของอสุภประหลาด ซึ่งอาจเป็นยอดยุทธ์โบราณที่เหลือรอดจากหลายหมื่นปีก่อนทุกเรื่องราวอัศจรรย์พันลึกเกินไป หากสหายของพวกมันไม่ได้ทำสีหน้าจริงจัง และแทบจะสบถสาบานออกมา เหลยเผิงกับเหนียนลู่ต้องไม่ยอมเชื่อเป็นแน่ทุกผู้คนแล่นเข้ามาทักทายเหลยเผิงกับเหนียนลู่ ตบหลังตบไหล่อย่างปิติยินดี จนทั้งสองตื้นตันแทบหลั่งนํ้าตา แต่แล้วสหายทั้งกลุ่มหลังจากทักทายช่วงสั้นๆ ก็แล่นกลับไปฝึกปรืออย่างดุเดือดตามเดิม การฝึกปรือที่ดูคล้ายต้องการทำให้ตัวเองพิการเสียมากกว่าเหลยเผิงกับเหนียนลู่หันมองหน้ากัน การครํ่าเคร่งฝึกปรืออย่างบ้าคลั่งแม้เป็นประเพณีอันดีงามของค่าย แต่การฝึกปรือถึงขั้นท้าทายมฤตยูเ
