สียสติแล้ว!”“มิผิด! ใช้ทรายผลึกทองหลอมสร้างเรือสมบัติลำใหม่ของเรา! เรือทั้งลำ ล้วนใช้ทรายผลึกทองสร้างมารดามันทั้งหมดเลย!”ซุนเป่าคล้ายคนสติฟั่นเฟือนผู้หนึ่ง กรีดวาดมือไปมา พลางหัวร่อดังสนั่น “อาจี๋! เจ้าลองดูสถานที่นี้ ไม่ว่ามองที่ใดก็ล้วนแต่เป็นทรายผลึกทอง! หากเราออกไปจากที่นี่ ชั่วชีวิตนี้อาจไม่ได้พบเจอกับโอกาสอันดีงามเช่นนี้อีกเป็นครั้งที่สอง!”จี๋เหว่ยเหม่อมองทะเลเนินทรายไร้ขอบเขต หัวใจสั่นหวั่นไหวดวงตาค่อยๆ สาดประกายร้อนแรงทีละน้อย คึกคักลิงโลดขึ้นเรื่อยๆ!ซุนเป่ากล่าวไม่ผิด หากพวกมันพลาดโอกาสที่อยู่ตรงหน้านี้ชั่วชีวิตนี้อาจไม่ได้พบเจอมหาวาสนาเช่นนี้อีกเป็นหนที่สอง! ไม่ว่าครั้งนี้พวกมันขนถ่ายทรายผลึกทองไปด้วยมากมายเท่าใด พวกมันก็จะไม่มีวันได้สิ้นเปลือง เท่ากับการใช้ทรายผลึกทองสร้างเรือสมบัติทั้งลำอีกแล้ว เรือสมบัติลำโตที่สามารถรองรับพี่น้องทุกคนพร้อมกัน!“แต่เรายากจะถลุงทรายผลึกทองและหลอมสร้างมันได้… …”ซุนเป่าตัดบทอย่างไม่ลังเลใจ “เช่นนั้นเราจะใช้กระถางภูตแดงเพลิง! เจ้าจดจำไม่ได้แล้วหรือ ว่าคราวที่แล้วพวกเราหลอมสร้างกระถางภูตแดงเพลิงขึ้นมาได้อย่างไร? เพียงแค่ทำเช่นนั้นอีกครั้งก็พอ!”เห็นสองปรมาจารย์ยิ่งมายิ่งตะโกนตื่นเต้นด้วยใบหน้าแดงกํ่าผู้คนของค่ายจินวูพากันสุมหัวเข้ามารวมกันมากขึ้นเรื่อยๆรอจนกระทั่งพวกมันเข้าใจว่าสองปรมาจารย์สนทนาเรื่องเสียสติอันใด พวกมันล้วนนิ่งขึงตะลึงงัน!แต่ห
