ปีที่ผ่านมา ยาวนานพอให้สมองของเจ้าผู้นี้ผุเปื่อยไปไม่รู้ว่ากี่รอบต่อกี่รอบ!แต่จั่วม่อก็นึกขึ้นได้ ว่ามันยังมีวัตถุโบราณอีกสองชิ้นอยู่ในร่าง เจ้าวัตถุโบราณอายุหลายพันปีคู่นี้ สมควรปกติมากกว่าวัตถุโบราณอายุหลายหมื่นปีอยู่บ้าง!มันพลันจดจำได้ว่าตอนที่เปลวไฟอาละวาด มันไม่สามารถเรียกหาผูเยาได้ คิดถึงตรงนี้ต้องใจหายวาบ รีบเรียกหาผูเยาที่อยู่ในทะเลแห่งจิตสำนึกทันทีจั่วม่อพอเห็นใบหน้าที่มีสีหน้าไม่สู้ดีของผูเยา ต้องรู้สึกสนิทสนมอย่างบอกไม่ถูกแต่วาจาถัดมาของผูเยา บันดาลให้มันทอดถอนหดหู่ใจทันที“ข้ารู้ว่าเจ้าจะถามเรื่องใด” ผูเยาสีหน้าเคร่งขรึม “การเปลี่ยนแปลงภายในร่างกายเจ้าเป็นสิ่งที่หายากถึงที่สุด ข้าก็เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก พลังจิตสำนึก พลังปราณและสังขารร่างกายกลับสามารถคงอยู่เป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องเช่นนี้ข้าไม่เคยพบเห็นมาก่อน”จั่วม่อหัวใจเย็นเฉียบเว่ยก็สีหน้าหนักอึ้งพอกัน “ขอโทษด้วย ข้าก็เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเช่นกัน”จั่วม่อหน้าขาวเผือดจนเขียวคลํ้าอย่างไรก็ตาม เว่ยสมกับที่เป็นของเก่าอายุมากกว่าผูเยาเล็กน้อย มันลังเลแวบหนึ่ง แล้วกล่าวว่า “ข้าสงสัยว่าสภาพของเจ้าในตอนนี้…ค่อนข้างคลับคล้ายกับเหล่ายอดยุทธ์สมัยโบราณอยู่บ้าง”ผูเยางงงันวูบ จากนั้นสีหน้าเผยร่องรอยคึกคักกระตือรือร้นทันที “ใช่แล้ว! สภาพของเจ้ามิใช่ว่าคล้ายเหมือนกับยอดยุทธ์โบราณหรอกหรือ? ยอดยุทธ์สมัยโบราณไม่ได้แบ่งแยกพลังปราณพลัง
