ซูเฉินพยักหน้าเล็กน้อยด้วยรอยยิ้ม
เมื่อเขาเดาได้ว่าหลินชิงชิงมีสายเลือดพิเศษ จึงไม่แปลกใจเลยที่หลินลั่วเว่ยจะพานางแยกตัวออกไปเพื่อตามหามรดกบางอย่าง
“เข้าใจแล้ว”
แม้หลินชิงชิงจะผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ยังยอมพยักหน้าในที่สุด
โฮ่กกกก!
ทันใดนั้นเอง ท้องฟ้าด้านไกลพลันแผดเสียงกึกก้อง มวลแสงเทพระเบิดพลุ่งพล่าน ก่อนที่สมบัติลอยฟ้าลำหนึ่งจะทะลุมิติเกิดขึ้นเหนือเขาอู่หลง
สมบัติลอยฟ้าลำนี้เปล่งพลังอำนาจสะท้านฟ้า ด้านบนมีบุคคลหลายคนยืนอยู่อย่างสง่าผ่าเผย ธงแดงผืนใหญ่ปักอยู่กลางดาดฟ้า ปักลายดวงอาทิตย์เก้าดวง หนึ่งใหญ่ แปดเล็ก ปักด้วยด้ายทองพลิ้วไสวท่ามกลางสายลม
“นั่นมัน…นิยายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า!”
แววตาของหลินลั่วเว่ยเปล่งประกายขึ้นทันที เมื่อเห็นธงนั้น นางก็จำได้ทันทีว่าผู้มาเป็นใคร
ในบรรดาเจ็ดดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตะวันออก นอกจากนิกายไร้ขอบเขตแล้ว ก็มีแต่นิยายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้านี่แหละที่ทรงอำนาจสูงส่งที่สุด!
แม้หลินลั่วเว่ยจะคาดไว้แล้ว แต่นางก็อดรู้สึกหนักใจไม่ได้เมื่อนิยายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้ามาด้วยจริง ๆ
บุคคลที่ยืนอยู่ด้านหน้าคือชายชราผู้หนึ่งในชุดแดง ใบหน้าสีชมพูเปล่งปลั่ง ดวงตาคมกริบแฝงด้วยความกดดันอันน่าเกรงขาม พลังที่แผ่ออกมาร้อนแรงดุจเปลวเพลิง
สายตาของเขากวาดมองผู้คนเบื้องล่าง ก่อนจะหยุดอยู่ที่ลั่วเสวียนกับซีจิ่งหลุน เขาจ้องทั้งสองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ
