ูกภูตผีสิงสู่ “ประเสริฐ เช่นนั้นทุกคนก็อยู่ด้วยกันเถอะ!”เมื่อวาจานี้กล่าวออกมา มันค่อยสำนึกเสียใจ นี่ไม่ใช่กำลังมองหาเรื่องลำบากหรอกหรือ? มันไฉนเสียสติไปคนฟั่นเฟือนเหล่านี้? นี่มันเสียสติแท้ๆ! พวกมันทุกคนล้วนเสียสติ!แต่ละคนหันมองหน้ากัน แล้วแหงนหน้าหัวร่อดังกระหึ่ม จั่วม่อฝืนเค้นรอยยิ้มออกมาบนใบหน้า เพียงแต่รอยยิ้มนี้ดูขัดตายิ่งกว่ารํ่าไห้เสียอีกพายุทรายมาถึงรวดเร็วยิ่ง เร็วกว่าที่พวกมันคิดเอาไว้มาก เมื่อครู่มันยังอยู่ที่เส้นขอบฟ้า เพียงชั่วกะพริบตา ก็แทบจะมาปรากฏขึ้นตรงหน้าเสียงลมคำรามน่าตระหนกยิ่ง จั่วม่อหน้าขาวเผือด หัวใจเริ่มสั่นไหวเพียะ เพียะ เพียะ!คลื่นพายุทรายระลอกแรกโหมซัดใส่ม่านแสงเรืองรองของเรือขนส่งทาส เห็นประกายไฟแลบลั่นทุกแห่งหน เม็ดทรายผลึกทองหนาแน่นยิ่ง แต่ละเม็ดแม้เล็กจ้อยแต่ดูเหมือนหนักหน่วงอย่างเหลือเชื่อ สายลมรวดเร็วและรุนแรงสุดบรรยาย ทำให้เม็ดทรายผลึกทองแต่ละเม็ดกอรปด้วยพลังทำลายล้างอันน่าอัศจรรย์จั่วม่อกับพวกได้รับทราบความร้ายกาจของพายุทรายผลึกทองในทันที!พลังของสายลมยังพอฝืนต้านทานได้ พวกมันล้วนมีฝีมือพิเศษ สามารถยืนหยัดท่ามกลางสายลมอย่างมั่นคง แต่กับเม็ดทรายผลึกทองที่แน่นขนัดอยู่ท่ามกลางสายลมเกรี้ยวกราด จึงเป็นสิ่งที่ยากรับมืออย่างแท้จริง!กระทั่งจั่วม่อผู้ถูกปกป้องด้วยสังขารปิศาจมหาทิวา ถูกเม็ดทรายโหมซัดใส่ ยังรู้สึกเจ็บปวดจนแทบร้องโอดครวญ ความเจ็บปวดที่ผู้อื่
