นได้รับย่อมเป็นที่คาดคำนวณได้ ทุกคนเร่งเร้าพลังปราณปกป้องร่างกายอย่างไม่คิดชีวิต ซู่หลงผู้ห่อหุ้มร่างด้วยชุดเกราะทั่วร่าง แทบจะจมอยู่ท่ามกลางสะเก็ดไฟกระเซ็นซ่านมีเพียงอสุภประหลาดที่สงบราบเรียบ พื้นที่หนึ่งจั้งรอบกายมันไม่มีสิ่งใดรุกลํ้าเข้าไปได้ พื้นที่นั้นเต็มไปด้วยสายลมอ่อนโอนกับลำแสงแผ่กระจายจั่วม่อถูกทรายซัดสาดใส่จนแทบลืมตาไม่ขึ้น ไม่อาจมองเห็นรอบข้างอีก พายุทรายยิ่งมายิ่งรุนแรง สำหรับมันแค่จะยืนหยัดให้มั่นยังยากเย็นยิ่ง มันต้องโน้มตัวมาข้างหน้าเพื่อลดพื้นที่ร่างกายลง พยายามดิ้นรนต่อต้านพายุทรายอันน่าสยดสยอง เม็ดทรายผลึกทองกระหนํ่าซัดใส่ร่างกายมันดุจห่าฝนคลั่ง ภายใต้ชุดเกราะประทับเพลิง ยังรู้สึกเจ็บปวดผิดธรรมดาสายลมนี้… …ไม่ถูกต้อง!สายลมที่เพิ่งเริ่มกระหนํ่าพัด กลับบังเกิดเสียงที่ผิดแผกแตกต่างไปจากเมื่อครู่ เต็มไปด้วยเสียงกรีดแหลมฉีกกระชากโหยหวน ราวกับคมมีดรับร้อยพันเสียดสีกันลมแกร่ง!นี่มันลมแกร่ง!ลมแกร่งไม่ต่างจากใบมีด คุณลักษณะที่โด่งดังที่สุดของมันคือความสามารถในการเชือดเฉือนพลังปราณที่ปกป้องร่างกายผู้คน ซึ่งความจริง ลมแกร่งไหนเลยจะเพียงแค่ฉีกกระชากพลังปราณ มันถึงกับสามารถฉีกกระชากสังขารปิศาจอีกด้วย!จั่วม่อลืมตาไม่ขึ้น สองหูเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องครํ่าครวญของสายลม มันกัดฟันแน่น ไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย พายุลมแกร่งกำลังรุนแรงขึ้นอีก!เสียงกรีดแหลมของลมแกร่งคล้ายแฝงไว้ด้วยพลัง
