อมสร้างที่มันละทิ้งไปนานแล้ว เริ่มต้นกลั่นเกลาทรายผลึกทองเป็นอันดับแรกอสุภประหลาดก็ไม่ได้เร่งรัดพวกมัน เพียงจับตามองการหลอมสร้างของจั่วม่ออย่างอยากรู้อยากเห็น เรื่องราวทังหมดนี้แปลกใหม่สำหรับมันไม่น้อย“เปลวไฟของเจ้าเหนือลํ้ากว่าพวกมัน” อสุภประหลาดแม้ไม่เข้าใจวิชาหลอมสร้าง แต่ยังคงมีสายตาแหลมคม“ใช่แล้ว ข้าเป็นหัวหน้า” จั่วม่อยืดอกเล็กน้อย แต่สองมือไม่ได้ชะงักลงแม้แต่วูบเดียว“หัวหน้า?” อสุภประหลาดทวนคำอยู่หลายครั้ง คล้ายกำลังทำความเข้าใจคำนี้ จากนั้นเงยหน้าขึ้นถาม “เจ้าหมายถึงผู้นำ?”“ผู้อาวุโสปราดเปรื่องยิ่งนัก” จั่วม่อไม่พลาดโอกาสประจบประแจง แล้วถามอย่างใคร่รู้ “ผู้อาวุโส แล้วในยุคสมัยของท่านหลอมสร้างยุทธภัณฑ์เวทกันอย่างไร?”“ยุทธภัณฑ์เวท? ยุทธภัณฑ์เวทคืออะไร?” อสุภประหลาดถามอย่างงุนงง“อ้อ อย่างเช่นกระบี่บินที่พวกมันใช้ ก็เป็นยุทธภัณฑ์เวทชนิดหนึ่ง ซึ่งความจริงมันก็คือสิ่งที่สร้างขึ้นจากวัตถุดิบต่างๆ เพื่อช่วยเพิ่มพลังของพวกเรา” จั่วม่ออธิบายอสุภะประหลาดยังดูงงงวยอยู่บ้าง “กระบี่ของพวกเจ้า อ้อ กระบี่บินสินะ เป็นวิธีการที่ปราดเปรื่องไม่น้อย แต่คุณภาพวัตถุดิบไม่ค่อยดีนัก เพิ่มพลังได้น้อยเกินไป ทั้งยังละเอียดอ่อนซับซ้อนเกินไปซึ่งความจริงมีหลายที่ที่ไม่จำเป็นต้องซับซ้อน ขอเพียงวัตถุดิบมีจิตวิญญาณมากพอ พวกมันจะผสานรวมเข้าด้วยกันเอง มีพลานุภาพมากขึ้น”จั่วม่อกระอักกระไอ ได้แต่ย้อนถามว่า “ผู้
