่นอนของอาณาจักรแห่งนี้ ในการใช้งานค่ายกลเคลื่อนย้าย ความแตกต่างเพียงเล็กน้อยอาจก่อเกิดข้อผิดพลาดเป็นพันลี้” นึกถึงเรื่องนี้ จั่วม่อได้แต่สั่นศีรษะอย่างอับจนปัญญาแต่อสุภประหลาดยังคงจ้องมองจั่วม่อ “ข้าทราบว่าเจ้ามีทางออกอื่น”ไม่รอให้จั่วม่อโต้แย้ง มันกล่าวเรียบๆ “ข้าติดตามเจ้ามาหลายวัน เจ้าต้องการเข้าไปยังใจกลางสนามรบใช่หรือไม่”เหล่าคนข้างกายจั่วม่อสีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นปั้นยาก มีคนลอบติดตามหลังพวกมันตั้งหลายวัน แต่พวกมันไม่มีผู้ใดระแคะระคายแม้แต่น้อย มีเพียงจั่วม่อที่ไม่ได้ตื่นตระหนกนัก ผู้อื่นพลังฝีมือเหนือลํ้ากว่าพวกมันมาก มันยิ่งมายิ่งมั่นใจ อสุภประหลาดนี้ สมควรเป็นตัวประหลาดเฒ่าที่รอดชีวิตจากมหาสงครามปิดผนึกล้างเผ่าพันธุ์!รอดชีวิตจากมหาสงคราม มีชีวิตอยู่มาตลอดหมื่นปี คนเช่นนั้นอยู่ในระดับชั้นที่เหนือจากความเข้าใจของพวกมันไปแล้วหากเปรียบเทียบกัน ผู้ที่เข้มแข็งที่สุดในหมู่พวกมันก็เป็นแค่เพียงจินตันตัวน้อยๆ ผู้อื่นเพียงแค่กระดิกนิ้ว ก็บดขยี้พวกมันเป็นผุยผงโดยไม่เปลืองแรงด้วยซํ้า“อาศัยพลังของพวกเจ้า เจ้าไม่มีวันรอดชีวิตไปถึงใจกลางสนามรบ” อสุภประหลาดกล่าวเบาๆ “ผู้ที่ล้มตายที่นี่ ล้วนเป็นสุดยอดฝีมือที่ร้ายกาจที่สุดในโลก พลังสภาวะที่หลงเหลืออยู่ของพวกมัน ต่อให้ผ่านมานานปีถึงเพียงนี้ ยังไม่ใช่สิ่งที่พวกเจ้าจะต้านทานได้”ถูกชี้หน้าบอกกล่าวอย่างไม่เกรงอกเกรงใจ ว่าพลังของพวกมันไม่แข็งแกร่งพอ
