มันทั้งหก มีเพียงอสุภประหลาดที่มีสติปัญญา อีกห้าตนเป็นสิ่งดุร้ายที่ถือกำเนิดขึ้นในดินแดนอันโหดเหี้ยมนี้ทุกครั้งที่จั่วม่อสนทนากับอสุภประหลาด ผูเยากับเว่ยจะสงบปากสงบคำยิ่ง พวกมันระมัดระวังอสุภประหลาดเป็นที่สุดแต่สำหรับจั่วม่อผู้ชํ่าชองชำนาญในการสังเกตสีหน้าผู้คน นี่นับเป็นอะไรได้? เห็นอสุภประหลาดไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อพวกมันมันมีแต่ยิ่งรีบตีสนิท ฉวยโอกาสนำเศษชิ้นส่วนสัญลักษณ์ศึกออกมา ขอคำชี้แนะจากอสุภประหลาด“ฮ่า เจ้ากระทั่งของเช่นนี้ยังต้องการหรือ?” อสุภประหลาดหัวร่อเบาๆ นํ้าเสียงไม่ค่อยใส่ใจนัก “สิ่งเหล่านี้แตกหักกระจัดกระจายเกินไป ใช้การอะไรไม่ได้มากนัก”“ผู้อาวุโสรู้จักของเหล่านี้ใช่หรือไม่?” จั่วม่อรีบถาม“นี่เป็นสิ่งที่ธรรมดามาก ทุกชนเผ่าจะมีของเช่นนี้ เป็นที่สักการะบูชา”“จะใช้งานได้อย่างไร?”“สัญลักษณ์ศึกมีพลังเทพ*ในตัวมันเอง”“พลังเทพ?”“ศรัทธาก่อเกิดพลังเทพ พลังเทพหล่อเลี้ยงสัญลักษณ์ศึกดังนั้นสัญลักษณ์ศึกสามารถเป็นรูปเป็นร่างได้”จั่วม่อไม่อาจทำความเข้าใจได้ เป็นไปตามคาด สิ่งของจากสมัยโบราณกับปัจจุบัน เป็นสองสิ่งที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง! มันได้แต่เปลี่ยนคำถาม “ผู้อาวุโส เช่นนั้นเศษเสี้ยวสติปัญญาในชิ้นส่วนเหล่านี้ จะนำมาหลอมสร้างด้วยวิธีใด?”“เศษเสี้ยวสติปัญญาเล็กน้อยเท่านี้ยังจะมีประโยชน์อันใดด้วย?” อสุภประหลาดไม่ค่อยสนใจเศษชิ้นส่วนนักจั่วม่อไม่ทราบจะกล่าวว่ากระไร เศษชิ้นส่วนเหล่านี
