องพลปฐพีหนักหน่วงย่อมไม่กล้าลอบลงมือแก้แค้นเอากับหนานเยว่และพวกกล่าวได้ว่า ไม่ว่าเซียวม่อเกอจะยอมรับหมายเกณฑ์หรือไม่ พวกมันก็ไม่มีเหตุผลที่จะรังควานหาเรื่องหนานเยว่กับพวกอีก นี่ยังเป็นเหตุให้แผนการอันบ้าคลั่งที่จั่วม่อตระเตรียมเอาไว้ในตอนแรก ไม่มีโอกาสได้ใช้ออกในทะเลแห่งจิตสำนึก ผูเยาใบหน้าเขียวคลํ้า ดวงตาสีเลือดหรี่แคบดุจคมมีด สาดประกายน่าพรั่นพรึง แค่นเสียงเย็นเยือก“กระบวนท่าอันประเสริฐ! กระบวนท่าอันประเสริฐ! จุ๊จุ๊ ยังมีคนที่น่าสนใจเช่นนี้อยู่ด้วย!”ใบหน้าที่มักจะสุภาพอ่อนโยนของเว่ยเผยแววไม่ชอบใจ“ไม่อาจปล่อยให้มันกระทำอย่างย่ามใจเช่นนี้!”ปลอบโยนหนานเยว่กับพวกให้คลายกังวล จั่วม่อเลื่อนสายตาไปมองอวี้เหิงผู้เร่าร้อนฮึกหาญในภาพข่าวอสูร มันรู้สึกเหมือนกลืนกินแมลงวันเข้าไป“แน่นอนว่าเราจะไม่ปล่อยมันไปง่ายๆ” จั่วม่อหรี่ตาแคบลงสาดประกายดุร้ายอำมหิตทั้งสามล้วนเห็นพ้องต้องกันอย่างน่าอัศจรรย์!“เล่นมันเลย!”
