นสุดท้ายเบิกตามองสองขาของตนที่ขาดร่วงอยู่บนพื้นอย่างตื่นตะลึง มันจ้องมองจนกระทั่งแสงสีขาวโถมทับกลบกลืนร่างของเซียวม่อเกอในสายตามัน ร่างนั้นเพียงแค่ยืนมองมันอย่างเยือกเย็นจนแทบเป็นอำมหิตเป็นไปได้อย่างไร… …จะเป็นไปได้อย่างไร?ในเวลาเดียวกัน มันกลายเป็นกลุ่มแสงสีขาว เห็นใบมีดนํ้าแข็งปรากฏขึ้นในอากาศที่เคยว่างเปล่า ก่อนจะแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ท่ามกลางเสียงคมชัดสดใสค่ายกลลวงตาใบมีดนํ้าแข็ง!จั่วม่อก่อตั้งค่ายกลลวงตาใบมีดนํ้าแข็งอันเรียบง่ายไว้รอบกายอสูรนักรบตนนี้ พร้อมกับที่มันเรียกดาบเที่ยงวัน จากนั้นเพียงรอคอยให้อสูรนักรบตกลงสู่ตาข่ายอย่างง่ายดายอสูรที่ฝึกปรืออยู่ในคุกชั้นที่สามไม่มากเท่าในกระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้าง แต่ยังคงมีอสูรไม่น้อยที่เห็นการต่อสู้ครั้งนี้ เหล่าผู้คนล้วนมีสีหน้าตื่นตะลึง เสียงสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บดังติดต่อตามกันไม่ขาดหู สิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นตำตา อยู่เหนือความคาดคิดของพวกมันอย่างสิ้นเชิงไม่เพียงผลของการต่อสู้เหนือความคาดหมายของพวกมัน กระบวนการต่อสู้ยังเหนือคาดคิดอย่างสมบูรณ์สี่อสูรนักรบที่ฝึกฝนมาเป็นอย่างดีในกองทัพ ถูกเซียวม่อเกอเชือดทิ้งในคราวเดียว หนึ่งคนหนึ่งกระบวนท่า แต่ละคนต้านรับไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว กระทั่งไม่ได้เป็นภัยคุกคามตอบโต้เซียวม่อเกอแม้แต่น้อย การตายของอสูรนักรบตนสุดท้ายยังทิ้งความประทับใจให้แก่พวกมันอย่างรุนแรง แสงสีเหลืองธาตุดินอั
