ายแดนร้าง มันพบหนานเยว่อย่างรวดเร็ว เนื่องเพราะหนานเยว่รอคอยมันอยู่ ก่อนหน้าที่จะพบเจอจั่วม่อในคราวนั้น หนานเยว่ยังเป็นเพียงอสูรน้อยธรรมดาสามัญนางหนึ่ง เวลานี้นางแม้กำลังฝึกปรือศาสตร์อสูรระดับสูงดังเช่นศาสตร์เกาทัณฑ์สวรรค์แดนใต้ แต่สายตาและประสบการณ์ความรอบรู้ของนางโดยเนื้อแท้แล้ว ยังไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากเท่าใดเมื่อต้องเผชิญกับอำนาจอิทธิพลของกองพลปฐพีหนักหน่วง นางเต็มไปด้วยความหวาดวิตก ในฐานะอสูรแท้จริง นางย่อมเข้าใจความหมายของหมายเกณฑ์ทหารนี้ดีกว่าจั่วม่อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวาน ที่กองทัพอสูรพ่ายแพ้อย่างต่อเนื่องในแนวหน้าเช่นนี้เห็นจั่วม่อทะยานร่างเข้ามา นางปิติยินดีทันที “ต้าเหริน!”ไม่ทราบเพราะเหตุใด เมื่อนางเห็นหน้าต้าเหริน มองดูใบหน้าสงบเยือกเย็นของมัน มองดวงตาเฉยชาแต่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นของมัน หัวใจที่กระวนกระวายของนางค่อยๆ สงบลงอย่างรวดเร็ว ต้าเหรินจะต้องมีหนทางอย่างแน่นอน! ความคิดนี้วาบผ่านในใจโดยไม่รู้ตัว เข้ามายึดครองจิตใจนางอย่างรวดเร็ว“เจ้าได้รับหมายเกณฑ์ทหารจากกองพลปฐพีหนักหน่วงใช่หรือไม่?” จั่วม่อไม่กล่าวมากความ ถามหนานเยว่อย่างไม่อ้อมค้อม“ใช่ ต้าเหริน!” หนานเยว่ตอบ พร้อมกันนั้นนางพลันตวัดมือร่ายศาสตร์อสูรบันทึกภาพ นางบันทึกเนื้อหาที่เขียนอยู่ในหมายเกณฑ์มาด้วย ต้าเหรินในเมื่อทราบอยู่แล้ว เช่นนั้นจะต้องมีหนทางแก้ไขแน่! นางคิดอยู่ในใจจั่วม่อกวาดต
