นตํ่าเช่นนี้ นี่เป็นวิธีการที่ไม่อาจพบหน้าผู้คน”ฟังหมิงเจวี๋ยจื่อบอกกล่าวต้นสายปลายเหตุจนครบถ้วนกระบวนความ จั่วม่อและคนอื่นๆ ในที่สุดค่อยเข้าใจกระจ่าง“แล้วเจ้ามีหนทางใด?” จั่วม่อถามตรงประเด็น“นี่อาจไม่ได้ผล” หมิงเจวี๋ยจื่อออกตัวเสียงหนักอึ้ง “แต่ก็คุ้มค่าที่จะลองดู! ข้าบอกแล้ว ในเมื่อเป็นวิธีการตํ่าช้าที่ไม่อาจพบหน้าผู้เช่น เช่นนั้นเราก็ต้องก่อกวนให้เอะอะใหญ่โต!”“ก่อกวนให้เอะอะใหญ่โต?” จั่วม่อยังไม่ค่อยเข้าใจนัก“ใช่! มีเพียงก่อกวนเรื่องราวให้ใหญ่โต พวกมันจึงไม่กล้าทำตามใจชอบ” หมิงเจวี๋ยจื่ออธิบาย “อย่างไรก็ตาม วิธีการนี้เพียงสามารถตักเตือนให้พวกมันระมัดระวังกว่าเดิมเท่านั้น ในแง่ของกฏเกณฑ์ พวกมันมีอำนาจในการเกณฑ์ต้าเหรินจริงๆ!”“แล้วจากนั้นเล่า?” จั่วม่อพอฟังก็ทราบว่าหมิงเจวี๋ยจื่อยังมีกระบวนท่าตามหลัง“พวกมันจะยังคงยืนกรานที่จะกะเกณฑ์ต้าเหรินอย่างแน่นอน และนี่จะยิ่งทำให้เหล่าชนชั้นระดับสูงไม่ชมชอบพฤติการณ์ของพวกมันมากขึ้น เราเพียงแค่ต้องแสดงความอ่อนแอเล็กน้อย เรีกยร้องความเห็นใจจากบรรดาระดดับสูง” หมิงเจวี๋ยจื่อกล่าวอย่างเยือกเย็น “อาศัยศักยภาพที่ต้าเหรินเคยแสดงออกมา รวมกับเสียงเอะอะโวยวายของเรา ย่อมมีโอกาสสูงที่ระดับสูงจะเข้ามาแทรกแซง”หนานเยว่กับคังหลินคังเจ๋อดวงตาสว่างวาบ นี่เป็นแผนที่เลิศศลํ้าจริงๆกระทั่งจั่วม่อยังลอบพยักหน้าชมเชยในใจ แผนการของหมิงเจวี๋ยจื่อมีความเป็นไปได้สูงทีเดี
