ความขลาดกลัวและระมัดระวังของพวกมันในกาลก่อน แล้วมองดูท่วงท่าสภาวะอันมั่นคงของทั้งสองคนในตอนนี้ นับว่าแตกต่างกันคนละโลกเลยทีเดียวจั่วม่อกล่าวอย่างยิ้มแย้ม “ทุกคนดูเหมือนจะสุขกายสบายใจกันดี!”“อันที่จริงสถานที่นี้ไม่เลวเลย” ซุนเป่ายิ้มพลางกล่าว “ทุกคนล้วนมีเรื่องสนุกให้กระทำพลังปราณธรรมชาติเปี่ยมล้นสมบูรณ์ มีวัตถุดิบมากมายล้นเหลือ พวกเราย่อมต้องสุขกายสบายใจเป็นธรรมดา”พวกมันทั้งสองพึงพอใจกับชีวิตในปัจจุบันนี้มาก พวกมันทุกคนลุ่มหลงมึนเมากับการหลอมสร้างและศึกษาเรียนรู้ เวทวิชากับค่ายกลที่จั่วม่อมอบให้แก่พวกมันเรียกได้ว่าลํ้าค่ายิ่ง ผนวกกับพลังปราณธรรมชาติอันล้นเหลือบนเรือขนส่งทาส พวกมันทั้งคู่ยังรู้สึกว่าการฝ่าด่านใกล้เข้ามาทุกขณะแล้วอย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้พวกมันทั้งสองปลาบปลื้มภาคภูมิใจที่สุดกลับไม่ใช่ความรุดหน้าส่วนตัวของพวกมัน แต่เป็นการเติบโตของค่ายจินวูทั้งค่ายต่างหาก บรรยากาศที่ยอดเยี่ยมวัตถุดิบมากล้นสมบูรณ์เวทวิชาและข้อมูลอ้างอิงจำนวนมหาศาลรวมถึงคำถามแปลกใหม่ทุกประเภท ช่วยหนุนส่งให้เหล่าซิวเจ่อที่เต็มไปด้วยพลังของวัยเยาว์ของค่ายจินวูเติบโตด้วยความเร็วอันน่าตระหนกซิวเจ่อวัยฉกรรจ์ที่มีกำเนิดต่พต้อยขาดแคลนเหล่านี้ไม่ได้ทำให้โอกาสอันดีเลิศนี้ต้องเสียเปล่าไป พวกมันมุมานะทำงานอย่างสุดกำลังความสามารถ บันดาลให้สองปรมาจารย์ปลาบปลื้มประโลมใจยิ่ง“ต้าเหรินใช่มาดูความคืบหน้าของแผนผังปิศาจต้าเ
