ุกวันนี้ ล้วนอาศัยอยู่เป็นกลุ่มชนเผ่ากระจัดกระจายกันไป แต่ละชนเผ่าค่อยๆ เพาะสร้างศรัทธาความเชื่อของตน ก่อกำเนิดสัญลักษณ์ศึกของชนเผ่าตนขึ้น วิชายันต์ของซิวเจ่อพัฒนามาจากสัญลักษณ์เหล่านี้เอง แต่ทั้งสองประการนี้แตกต่างกันตั้งแต่รากฐาน อักขระยันต์เป็นการเปลี่ยนแปลงของพลังปราณธรรมชาติ ในขณะที่สัญลักษณ์ศึกแม้จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับพลังปราณธรรมชาติ แต่ยิ่งเกี่ยวพันกับการสักการะบูชามากกว่า”“การสักการะบูชา?”“การสักการะบูชาเป็นเรื่องที่มีความสำคัญสูงสุดของแต่ละชนเผ่า” เว่ยพอกล่าวถึงตอนนี้ กลับตัดบทอย่างกะทันหัน “สำหรับหลักเหตุผลเบื้องหลังเรื่องราวเหล่านี้ ข้าไม่สามารถอธิบายได้”แต่เท่านี้ก็มากพอให้จั่วม่อกับผูเยานิ่งขึงตะลึงงัน หนึ่งคนหนึ่งอสูรลอบสบตากันวูบต่างสังเกตเห็นเค้าความตื่นตกใจในสายตาอีกฝ่ายกระทั่งเรื่องราวที่เก่าแก่โบราณถึงเพียงนี้ เว่ยยังสามารถบอกเล่าได้ชัดเจนราวกับเป็นเรื่องธรรมดา เจ้าผู้นี้ที่แท้มีประวัติความเป็นมาเช่นไรกันแน่?“แล้วชิ้นส่วนสัญลักษณ์ศึกใช้ทำอะไรได้บ้าง?” จั่วม่อชูเศษชิ้นส่วนในมือ ถามคำถามที่มันกังวลสนใจที่สุดเว่ยตอบ “วัตถุดิบที่ดีที่สุดที่แต่ละชนเผ่าหามาได้ จะถูกนำมาทำสัญลักษณ์ศึก ดังนั้นนอกเหนือจากถูกสร้างขึ้นด้วยวัตถุดิบชั้นเลิศที่สุดแล้ว ยังผ่านการสักการะบูชานับพันๆ ปี ทั้งยังอยู่รอดมานับหมื่นๆ ปีโดยไม่บุบสลาย อาจบางทีเศษชิ้นส่วนนี้ก่อเกิดเป็นรากพลังปราณ”“ก่อเกิด
