ของข้า แต่ยังสืบทอดรูปโฉมอันหล่อเหลาของข้าด้วย! ในเรื่องนี้จั่วม่อนับว่าขาดพร่องไปมาก… …”เว่ยมองผูเยาอย่างพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
กงซุนชาอารมณ์ขุ่นมัวยิ่งมันเดิมทียังเข้าใจว่าหลังจากวิชาฝีมือมีความสำเร็จอยู่บ้าง อาจสามารถเป็นคู่ต่อสู้กับบุคคลลึกลับได้บ้าง ผู้ใดทราบว่ายังคงพ่ายแพ้อีกครั้ง แม้จะรู้ดีว่ามันไม่สามารถเปรียบเทียบกับอีกฝ่าย แต่ความพ่ายแพ้ก็ยังคงน่าชังนัก น่าชังเป็นอย่างยิ่ง!หลังจากกลืนกินลูกแก้วแหล่งกำเนิดวิญญาณลงไป มันก็บรรลุถึงขอบเขตของการรุดหน้าฝ่าด่าน ขาดอีกเพียงก้าวเดียวเท่านั้น ในเวลานี้เอง จั่วม่อพลันมอบวิญญาณทองคำให้มันดวงหนึ่ง ช่วยให้มันฝ่าด่านรุดหน้าได้สำเร็จ!ความเชื่อมั่นอย่างเปี่ยมล้นที่ได้มาจากการฝ่าด่านสำเร็จ เป็นเหตุให้มันกระโจนเข้าท้าทายผูเยาอย่างไม่รีรอลังเลแต่ยังคงจบลงด้วยความปราชัย พอคิดถึงว่ามันยังไม่เคยเอาชัยอีกฝ่ายได้แม้แต่ครั้งเดียวอารมณ์ของมันยิ่งยํ่าแย่ลงไปอีกข้อสันนิษฐานว่าพวกมันถูกใช้เป็นเหยื่อล่อ ยิ่งทำให้กงซุนชาพิโรธเดือดดาล ด้วยความเข้าใจในตัวศิษย์พี่ของมัน แม้ว่าวันนั้นศิษย์พี่จะกล่าวออกมาอย่างง่ายๆ แต่มันจึงไม่เชื่อว่าในใจศิษย์พี่จะยินยอมเลิกราแต่โดยดี พวกมันจะต้องหาทางทวงหนี้แค้นจนได้ ในฐานะแม่ทัพบัญชาการศึกไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันจะต้องรับบทบาทสำคัญที่สุดมันไม่อาจผิดพลาด!ประกายคลุ้มคลั่งวาบขึ้นในดวงตาของกงซุนชาความคิดอันหาญกล้าบ้าบิ่นก่อร่างขึ้นใ
