วินจื่อหลิงได้ฝึกฝนวิชาควบคุมกระบี่และได้รับมรดกของนักบุญยุทธ์มังกรเพลิงจากแดนลับเขาอู่หลง และภายหลังก็กลายเป็นจักรพรรดิกระบี่
ส่วนม่อเชียนอวี่…ก็คืออาจารย์ของจวินจื่อหลิง!
“จวินจื่อหลิงมีพรสวรรค์ล้ำเลิศ ชาตินี้ข้าต้องรับนางเข้าร่วมกับนิกายเทียนเต้าให้ได้! จะปล่อยให้ไปตกอยู่ใต้อำนาจของม่อเชียนอวี่ไม่ได้เด็ดขาด!”
ซูเฉินคิดในใจด้วยความแน่วแน่
เมื่อตัดสินใจแน่วแน่แล้ว เขาจึงหยิบศิลาวิญญาณทั้งหมดออกมา ฝึกฝน ‘เคล็ดวิชาสงครามฟ้าดินเก้ามังกร’ ต่อไป
……
ภายในนิกายเทพศาสตรา ยอดเขาสูง
“ศิษย์น้องลั่ว ไม่ได้พบกันนาน ท่านยังคงงดงามมีเสน่ห์ไม่เปลี่ยนเลย ส่วนข้านั้น…แก่ลงมากแล้ว!”
หยวนฮ่าวหรันมองลั่วเสวี่ยนตรงหน้า สายตาเต็มไปด้วยความรู้สึกย้อนอดีต
“พี่หยวน หากท่านยังอยู่ในนิกาย ด้วยพรสวรรค์ของท่าน ป่านนี้คงทะลวงถึงขอบเขตนักบุญยุทธ์ไปแล้ว เหตุใดจึงยอมเสียเวลากับที่แห่งนี้เล่า?”
ลั่วเสวี่ยนถอนหายใจเบา ๆ
ชุดของนางพลิ้วไหวในสายลม ดูดั่งเซียนหญิงที่ย่างก้าวเหนือทะเลเมฆ เผยตัวต่อหน้าหยวนฮ่าวหรัน
หยวนฮ่าวหรัน…อดีตศิษย์แห่งนิกายเทียนเต้า!
ลั่วเสวี่ยนจำได้ว่า ตอนนางยังเด็กเพียงแปดหรือเก้าขวบ หยวนฮ่าวหรันก็เป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงของนิกาย เป็นคนอ่อนโยน สุภาพเรียบร้อย ราวคุณชายจากตระกูลสูงศักดิ์
แต่นั่นก็เป็นเรื่องเมื่อหลายสิบปีมาแล้ว…วันนี้ เขากลายเป็นชายชรา
“พี่หยวน…ท่านอยู่ที่นี่เพียงเพื่อคำสัญญาเดียว ค
