ปล่าเลย!”
หยวนฮ่าวหรันเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ได้สิ! ในเมื่อเป็นคำขอจากพี่หยวน ข้าย่อมไม่ปฏิเสธ พูดถึงเรื่องนี้…ข้าเองก็เจอเด็กน่าสนใจคนหนึ่งในนิกายเทพศาสตรา ถึงขั้นทำให้ข้าอยากรับเขาเป็นศิษย์เลยทีเดียว…”
ลั่วเสวี่ยนตอบกลับทันที ก่อนนึกถึงซูเฉินขึ้นมา แล้วก็ยิ้มอย่างมีความนัย
“ศิษย์จากนิกายเทพศาสตรา? ใครกัน?”
หยวนฮ่าวหรันถามด้วยความสนใจ
เขารู้ดีว่านิสัยของลั่วเสวี่ยนค่อนข้างแปลกประหลาด แม้พรสวรรค์จะสูงล้ำ แต่ก็ไม่เคยคิดจะรับศิษย์
แต่ตอนนี้นางกลับอยากมีศิษย์? เรื่องนี้แปลกยิ่งนัก!
“เจ้าหนูนั่น…”
ลั่วเสวี่ยนกำลังจะพูดต่อ
โฮ่กกก!
ทันใดนั้น ดวงตาของนางพลันเปล่งแสง นางหันกลับไปมองยังปลายทะเลเมฆ
เสียงคำรามโบราณของมังกรดังกึกก้องท้องฟ้า
ทะเลเมฆสะท้านสั่น ฟ้าดินแปรเปลี่ยน
จากปลายทะเลเมฆ แสงสีแดงเจิดจ้าพุ่งทะลุฟ้าขึ้นมา กลายเป็นมังกรพิโรธ กวาดทะเลเมฆกระจาย พร้อมพลังอำนาจน่าสะพรึงกลัว
ครืน!
เสียงฟ้าร้องสะเทือนทั่วผืนปฐพี มิติพลันบิดเบี้ยว พลังแห่งสวรรค์และปฐพีแผ่ปกคลุมไปทั่ว!
“นั่นมัน…ทิศทางของเขาอู่หลง! หรือว่าแดนลับเขาอู่หลง…กำลังจะเปิด?!”
หยวนฮ่าวหรันตกตะลึง ดวงตาสั่นไหวรุนแรง
“ความปั่นป่วนของมิติกับแรงกดดันของฟ้าดินรุนแรงขนาดนี้…ต้องเป็นฝีมือของนักบุญยุทธ์แน่นอน!”
ดวงตาของลั่วเสวี่ยนพลันเปล่งประกายเจิดจ้า
