ท่านั้น!เมื่อยามที่จั่วม่อแยกสลายรอยประทับศาสตร์อสูรภายในร่างกายคังหลินมันก็ค้นพบกลิ่นอายของชีวิตเบาบาง แฝงเร้นอยู่ภายในเถาหนามเลือดชิ้นนั้น นี่ทำให้มันกระหายใคร่รู้ยิ่ง แต่กลิ่นอายในครั้งนั้นยังไม่เข้มแข็งแรงกล้าเท่ากับตอนนี้!เศษเสี้ยวจิตสำนึกที่อยู่ภายในศาสตร์อสูรธาตุไฟเต็มไปด้วยความมุ่งร้ายและลี้ลับมืดมนเทียบกับศาสตร์บำบวงแดนร้างกาลสมัยแล้ว พลังชีวิตที่แฝงเร้นอยู่ในศาสตร์อสูรไฟเหล่านี้อ่อนแอกว่า ทั้งยังขาดพร่องไม่สมบูรณ์ แต่เศษเสี้ยวจิตสำนึกที่เต็มไปด้วยพลังชีวิตเหล่านี้ บันดาลให้จั่วม่อตื่นเต้นคึกคักอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!ศาสตร์บำบวงแดนร้างกาลสมัยเป็นท่าไม้ตายสุดยอดของมันจะใช้ออกก็ต่อเมื่อใช้รักษาชีวิตของมันในช่วงคับขันอันตราย! ผูเยาเคยบอกมันว่าศาสตร์บำบวงแดนร้างกาลสมัยไม่ใช่กระบวนท่าเดียว แต่เป็นศาสตร์อสูรชุดหนึ่ง ทว่าไม่ว่าจั่วม่อจะซักถามเรื่องนี้สักเท่าใด ผูเยาก็ไม่เคยอธิบายถึงกระบวนท่าอื่นในศาสตร์อสูรชุดนี้แม้แต่ท่าเดียว ผูเยายังหุบปากสนิท ไม่เคยกระทั่งบอกเล่าต้นกำเนิดของสัตว์ร้ายแดนร้างตนนี้สิ่งที่จั่วม่อรู้สึกอับจนปัญญายิ่งไปกว่านั้นก็คือการที่มันไม่อาจค้นหาศาสตร์อสูรที่คล้ายคลึงกันมาใช้อ้างอิงได้ ผูเยาไม่บอกมัน มันหาเกรงกลัวไม่ แค่หากกระทั่งศาสตร์อสูรที่พอจะใช้เปรียบเทียบอ้างอิงยังหาไม่ได้ มันก็จนปัญญาจะทำอะไรได้จริงๆ!จนกระทั่งวันนี้!นี่เป็นครั้งแรกที่จั่วม่อพบพานศาสตร
