(คังเป็นแซ่เดียวกับคังเจ๋อ หลินตัวนี้แปลว่าฝนตกหนักอย่างต่อเนื่อง)“ต้าเหริน นี่เป็นลูกพี่ลูกน้องของข้า คังหลิน ในกาลก่อนมันเคยไปยังคุกชั้นที่สาม ต้าเหรินหากมีคำถามใด สามารถซักถามมันได้” คังเจ๋อแนะนำอย่างนอบน้อม เห็นอสูรตนหนึ่งยืนถัดจากมัน รูปโฉมคลับคล้ายคังเจ๋อยิ่ง แต่อสูรหนุ่มผู้นี้กลับดูท้อแท้และซูบเซียวอยู่บ้าง คังหลินค้อมกายคารวะจั่วม่ออย่างนอบน้อมเช่นกัน ดวงตาของมันทั้งเทิดทูนบูชาทั้งครั่นคร้ามยำเกรง ในช่วงไม่กี่วันมานี้ ชื่อเสียงอันเหี้ยมโหดดุดันของต้าเหรินลึกลับท่านนี้ แพร่สะพัดไปทั่วทุกหนแห่งจั่วม่อมองดูคังหลิน แล้วจู่ๆ ทำเสียงอืมม์อย่างแปลกใจ “เจ้าได้รับบาดเจ็บใช่หรือไม่?”“ใช่ขอรับ ต้าเหริน” คังหลินกล่าวเสียงแหบแห้ง สุ้มเสียงของมันแหบแห้งกว่าคังเจ๋อสายตาหม่นมัวแทบจะไร้ประกาย ในอดีตคังหลินผู้นี้คือยอดอัจฉริยะอันดับหนึ่งในกลุ่มคนรุ่นหลังของตระกูลคัง ยังเยาว์วัยก็สามารถเข้าสู่คุกที่สาม แต่แล้วครั้งหนึ่งมันเกิดเรื่องบาดหมางกับคนในคุกที่สาม สุดท้ายได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้ ส่งผลให้จิตสำนึกของมันเสียหายมาเป็นเวลานาน คิดไม่ถึงว่ารอยประทับวิญญาณของศัตรูผู้นั้นจะลึกซึ้งชั่วร้ายผิดธรรมดา เหล่าผู้อาวุโสในตระกูลแม้พยายามทุกวิถีทาง แต่ยังไม่มีปัญญาแก้ไขกลับกลายครั้งนี้คังเจ๋อเรียกมันมา เนื่องเพราะจั่วม่อซักถามเกี่ยวกับการตั้งเงินรางวัลในตลาดอสูรในบรรดาชนรุ่นหลังของตระกูล มีเพียงคังหลิน
