ที่เคยไปยังคุกชั้นสาม“เอาเถอะ รักษาเจ้าเสียก่อนค่อยว่ากัน” จั่วม่อกวักมือรียกคังหลิน “เข้ามานี่”คังหลินงงงันวูบ คังเจ๋อคุ้นเคยกับจั่วม่อมากกว่า จึงตั้งสติได้ก่อน รีบถามเสียงสั่น เจือแววยินดีปรีดา “ต้าเหริน ท่านมีหนทางรักษามันหรือ?”นี่ไม่อาจตำหนิว่าคังเจ๋อเสียกิริยา เกียรติยศศักดิ์ศรีของตระกูลคังสูญหายไปนานแล้วอีกทั้งตระกูลคังยังคงเสื่อมทรุดลงเรื่อยๆ ปัญหาร้ายแรงที่สุดที่ตระกูลคังต้องเผชิญ คือพวกมันไม่มีผู้สืบทอดที่เหมาะสม ครั้งหนึ่งคังหลินเคยเป็นความหวังอันเจิดจรัสของตระกูลคัง เพื่อเยียวยารักษามัน ตระกูลยอมทุ่มเงินก้อนโต คังเจ๋อแม้นับว่ามีพรสวรรค์รองจากคังหลิน แต่หากมิใช่ว่ามันฝึกปรือศาสตร์รอยแผลสีเทาฉบับสมบูรณ์ที่ได้รับจากจั่วม่อ กว่ามันจะผ่านคุกชั้นแรก มิทราบยังต้องใช้เวลาอีกนานเท่าใด ในขณะที่คังหลินก่อนหน้านี้เพียงใช้วิชาชั้นรองของตระกูล กลับสามารถทะลวงผ่านไปยังคุกชั้นที่สามสำเร็จแล้ว พรสวรรค์ของมันนับเป็นที่คาดคำนวณได้หากคังหลินสามารถทุเลาหายดี นั่นหมายความว่าตระกูลคังจะเพิ่มผู้ช่วยอันเข้มแข็งอีกคนหนึ่ง! ดังนั้นคังเจ๋อพอฟังว่าจั่วม่อสามารถรักษาอาการบาดเจ็บของคังหลิน สภาพของมันอาจอธิบายได้ว่าลิงโลดยินดี แต่คังหลินตะลึงงันอย่างสมบูรณ์ สมองขาวว่างเปล่าไปหมดมันเดินเข้าหาจั่วม่ออย่างเลื่อนลอยซึมเซา“ปล่อยจิตตามสบาย”ดังเช่นปกติ พลังจิตสำนึกของจั่วม่อราวกับเส้นหนวดอันปราดเปรียว เชื่อมต
