ที่มันได้มาเป็นสินสงครามและเก็บสะสมเอาไว้ เรียกได้ว่านับไม่ถ้วน มันรอบรู้เจนจบ กระทั่งหลายส่วนที่เคยงุนงงสงสัยมาก่อน เพียงฟังวาจาของเว่ยไม่กี่ประโยคเหล่านี้ ก็มากพอให้มันจับใจความสำคัญได้อย่างชัดแจ้ง“ผู้ที่คิดค้นเคล็ดวิชานี้สมกับเป็นยอดอัจฉริยะโดยแท้!” ผูเยาอดนิยมชมชื่นไม่ได้ มันคล้ายได้รับการจุดประกายความคิดใหม่ๆ รำพึงกับตัวเองไม่หยุด “อาจบางทีสามารถทดลองดูสักครา?”เว่ยสีหน้าสงบราบเรียบ แต่ในใจลอบสั่นสะท้าน ในฐานะศัตรูกับผูเยา มันย่อมสัมผัสถึงพรสวรรค์ตามธรรมชาติของตัวประหลาดนี้ได้โดยตรง ผูเยาขวัญกล้าใจละเอียดอ่อน แหลมคมเฉียบไหว ปฏิกิริยาตอบสนองรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ ทั้งยังดุดันเฉียบขาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งความคลุ้มคลั่งเสียสติที่ฝังลึกอยู่ในกระดูก เป็นความเสียสติชนิดที่ว่าเพื่อเป้าหมายของมันแล้ว มันสามารถทำลายได้ทุกสิ่งทุกอย่างโดยไม่มือไม้อ่อนสักนิด!ศัตรูอันน่าพรั่นพรึง!เว่ยในใจบังเกิดระลอกอย่างช่วยไม่ได้ แต่แล้วรีบสงบใจลงทันควัน มันทอดตามองผูเยาอย่างเปิดเผย ในสายตาไม่มีอาการสั่นไหวอีกแม้แต่น้อยทั้งสองจมอยู่ในความคิดของตนเอง กลายเป็นนิ่งเงียบงันไป
จั่วม่อเหม่อมองคังเจ๋ออย่างโง่งม อ้าปากค้างอยู่ครึ่งค่อนวัน เข่นฆ่าอสูรยอดฝีมือยี่สิบหกตนอย่างต่อเนื่อง? ล้อข้าเล่นหรือไร! มันจะเหี้ยมหาญดุดันถึงเพียงนั้นได้อย่างไร? มันทราบกระจ่างว่าตัวเองมีนํ้าหนักสักเท่าใด แม้ว่ามันจะไม่รู้จักชื่อเสียงเร
