จั่วม่อดูเหมือนมีความฝันที่ยาวนานมากตื่นหนึ่ง เป็นความฝันที่มีแต่สีแดงและสีทองโลกที่เต็มไปด้วยเปลวไฟ เจิดจ้าบาดตา ตลอดทั้งความฝันมีแต่แสงสีทองเต็มไปหมด แต่กลับจดจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างมันค่อยๆ ลืมตาขึ้น ตุบ บางสิ่งที่อ่อนนุ่มและอบอุ่นคล้ายฟองอากาศกระแทกเข้ามาในอ้อมแขนของมันจั่วม่อก้มลงมอง เห็นร่างน้อยๆ สีเหลืองทองกำลังกระโดดโลดเต้นอยู่ในอ้อมอกนี่มัน… …“เจ้าเพลิงน้อย?”จั่วม่อสีหน้าแปลกพิกลอยู่บ้าง มันคว้าเจ้าตัวน้อยสีทอง ยกชูขึ้นมอง เจ้าเพลิงน้อยคล้ายจู่ๆ ก็ระลึกถึงความทรงจำอันปวดร้าวบางอย่าง ร่างนุ่มนิ่มของมันพลันแข็งทื่อ อึดใจต่อมา มันร้องจี้จี้เสียงอ่อย พยายามมองจั่วม่ออย่างน่าเวทนาเป็นเจ้าเพลิงน้อยจริงๆ! จั่วม่อคลายใจลง จากนั้นเปลี่ยนเป็นสงสัยใคร่รู้ เจ้าตัวเล็กนี้ไฉนกลายเป็นเช่นนี้? เดิมทีร่างกายของเจ้าเพลิงน้อยเป็นสีแดงล้วน ยามนี้ไฉนเปลี่ยนเป็นสีทองปนแดงไปแล้ว อีกทั้งร่างกายของมันดูเหมือนจะหดตัวลงส่วนหนึ่ง“เจ้ากลายเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร?” จั่วม่อถามอย่างอยากรู้อยากเห็น เจ้าเพลิงน้อยรีบส่งเสียงร้องบอก แต่จั่วม่อไม่เข้าใจเลยสักคำ จึงไม่แยแสสนใจมันอีก ทดลองบีบๆ คลำๆ ไปรอบๆพลางบ่นพึมพำ “ลืมไปเลยว่าจุดนั้นอยู่ตรงไหน… …”เสียงร้องจี้จี้ชะงักขาดหายในบัดดล ฟู่ว เปลวไฟสีแดงทองพ่นออกมาจากร่างของเจ้าเพลิงน้อยเจ้าเพลิงน้อยสีหน้าเต็มไปด้วยความโศกเศร้าเสียใจ“ฮ่า เจอแล้ว! ดีแล้วดีแล้ว เจ้
