่างไรก็ตาม ในเมื่อมันเข้ามายังกระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้าง เช่นนั้นถามหนานเยว่หรือคังเจ๋อก็เหมือนกัน พวกมันย่อมต้องล่วงรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อจั่วม่อไปถึงสนามประลองในคุก อดชะงักงันไม่ได้สนามประลองในคุกประชากรบางเบาเป็นอย่างยิ่ง เห็นอสูรอยู่แค่ไม่กี่ตนเท่านั้น แม้ว่ามันจะจดจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ยังคงจดจำได้แม่นยำ ถึงจำนวนผู้ชมชาวอสูรมากมายมหาศาลที่ล้อมรอบสนามประลองในวันนั้นจั่วม่อใจหายวาบ การค้าของมันจบสิ้นเสียแล้วหรือ?เมื่อเหล่าอสูรไม่กี่ตนที่เดินอยู่รอบๆ สนามประลองหันมาเห็นจั่วม่อ พวกมันล้วนหน้าซีดเผือด แต่ละคนทำหน้าราวกับพบพานผีสาง ในดวงตาของพวกมันเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึงจั่วม่อสงสัยใจยิ่ง คนเหล่านี้เป็นอะไร? หรือว่าบนร่างกายของมันมีสิ่งที่น่าหวาดกลัวติดอยู่?ไม่น่าจะใช่!มันจดจำได้แม่นยำ ก่อนหน้านี้คนเหล่านี้เมื่อพบเห็นมัน ราวกับสุนัขเห็นซาลาเปาไส้เนื้อ นํ้าลายไหลหยดย้อยเป็นทางยาว วันนี้ไฉนทำท่าราวกับมุสิกพบพานแมว?นี่มัน… …วันนั้นเกิดเรื่องร้ายแรงอันใดขึ้นกันแน่? มันยิ่งมายิ่งงุนงงสงสัย คิดเรียกหาอสูรสักตน เพื่อซักถามให้กระจ่างชัด แต่อสูรตนนั้นพอเห็นจั่วม่อตรงเข้าหา สีหน้าก็ซีดขาวในบัดดล ดวงตาเหลือกลาน ร่างเปลี่ยนเป็นแสงสีขาว กระจายหายไปทันทีนี่ นี่ นี่… …จั่วม่อตะลึงงันอยู่กับที่ มันคิดไม่ถึงว่าจะมีวันที่มันทำให้อสูรตนหนึ่ง ถึงกับหวาดกลัวจนหลุดออกจากคุกสิบนิ้วโ
