อย่างเร่งร้อน มันกระหายใคร่รู้ยิ่ง มันเดิมทีคาดว่าพี่สาวจะส่งยอดฝีมือไปสั่งสอนบทเรียนแก่เซียวม่อเกอ ตระกูลจีไม่เคยขาดแคลนยอดฝีมืออยู่แล้ว ผู้ใดจะคาดคิด เจี่ยเจียกลับออกคำสั่งไม่ให้คนในตระกูลไปรังควานหาเรื่องเซียวม่อเกอหากมิใช่ว่ามันประจักษ์แก่สายตาตัวเอง เห็นสีหน้าท่าทีอยากกินเลือดกินเนื้อเซียวม่อเกอทั้งเป็นของเจี่ยเจีย มันจะต้องคิดว่าพี่สาวของมันบังเกิดจิตปฏิพัทธ์ต่อเซียวม่อเกอเสียแล้ว“ข้ากระหายน้ าเหลือเกิน หยิบผลใจฉ่ าให้ข้าสักหลายผล” จีลี่หวี่กล่าวอย่างเกียจคร้าน“ข้ารู้ข้ารู้ นี่ก็เหมือนทุกครั้ง” จีเฉิงรำพึง มันออกหาเสาะหาผลใจฉ่ าอย่างเรียบๆ ร้อยๆ นำมาวางไว้ตรงหน้าเจี่ยเจียจีลี่หวี่แกะผลใจฉ่ า เนื้อผลไม้นุ่มนิ่มคล้ายผลึกดูเป็นประกาย เข้าคู่กับนิ้วเรียวงามละเอียดอ่อนประดุจหยกขาวเนื้อดี บังเกิดเป็นภาพอันงดงามชวนมองไม่รู้วาย“อวี้จื่อโจวติดพันข้ามาหลายปี โอกาสประจบเอาใจข้าที่ดีงามเช่นนี้ เจ้าคิดว่ามันจะปล่อยให้หลุดมือไปหรือไม่?” แทะเล็มผลใจฉ่ าชิ้นเล็กๆ จีลี่หวี่มีสีหน้าท่าทีราวกับเด็กหญิงลอบลิ้มรสลูกกวาดแสนอร่อย “แม้ว่าข้าจะไม่ชมชอบมัน แต่มันนับเป็นดาบฆ่าคนที่ใช้การได้สะดวกดายเล่มหนึ่ง!”
