“ค่ายกลกระบี่เป็นสิ่งที่ดี อาจสามารถช่วยให้เจ้าเข้าใจเจตจ่านงกระบี่ได้อย่างไรก็ตาม อย่าได้คิดหวังพึ่งพาสิ่งภายนอกมากเกินไป เราเป็นเซียนกระบี่เซียนกระบี่คือสิ่งใด? นอกเหนือจากกระบี่ก็ไม่มีอะไรอื่นอีก! ไม่ว่าเจ้าจะบรรลุเจตจ่านงกระบี่หรือไม่ก็ตาม เมื่อเจ้าเริ่มฝึกปรือวิถีกระบี่ หัวใจเจ้าก็คือกระบี่ที่เพิ่งขึ้นรูปแท่งหนึ่ง เจ้าจ่าต้องใช้ค้อนตีอย่างต่อเนื่อง ทุบตีมัน ขัดฝนมันและลับคมมัน ท่าให้มันยิ่งบริสุทธิ์ขึ้น ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น เช่นนั้นหัวใจกระบี่ของเจ้าต้องใช้สิ่งใดทุบตีมัน ขัดฝนมันและลับคมมันกันเล่า? นั่นก็คือการต่อสู้ การต่อสู้อย่างต่อเนื่อง! ไม่มีการต่อสู้ก็ไม่มีเซียนกระบี่ พวกเราเหล่าเซียนกระบี่ มาถึงโลกใบนี้ด้วยความคมกล้าของเรา!”สุ้มเสียงของเหวยเสิ้งไม่ได้มีเสน่ห์น่าฟัง แต่ด้วยสายตาแน่วแน่มั่นคงกับน้่าเสียงที่เต็มไปด้วยความทรหดอดทน บันดาลให้เซียนกระบี่ทุกคนเลือดลมพลุ่งพล่านก่อนหน้านี้พวกมันขาดผู้ชี้น่าสั่งสอน ไม่ต่างจากงูไร้หัว บัดนี้เมื่อเหวยเสิ้งปรากฏตัวขึ้นอย่างฉับพลัน ท่าให้เซียนกระบี่ทุกคนมองเห็นความหวังร่าไร ในส่านักอื่น ศิษย์เช่นเหวยเสิ้งก็ยังคงเป็นได้แค่ศิษย์ แต่ที่นี่ เหวยเสิ้งกลายเป็นเหล่าซือของเหล่าเซียนกระบี่ทั้งหมดอย่างรวดเร็ว ไม่มีผู้ใดกังขาในวาจาของมันแม้แต่ครึ่งค่ามันเป็นเซียนกระบี่เที่ยงแท้ที่ยากจะหาผู้ใดเสมอเหมือน!หากเป็นในกาลก่อน พวกมันต้องรู้สึกว่าวิธีฝึกปร
