ยเว่ยยิ่งมีประสบการณ์การต่อสู้น้อยนิดจนน่าเวทนา พวกมันถือก่าเนิดจากทาสฝึกตน เป็นกลุ่มคนนอกคอกของแท้ อาจกล่าวได้ว่าโดยก่าเนิดแล้วเหล่าองครักษ์ทุกข์ยากเมื่อเปรียบเทียบกับเซียนกระบี่แห่งค่ายจูเชวี่ย ยังนับว่าอ่อนด้อยกว่ามากแต่หากปล่อยให้ค่ายเว่ยถูกค่ายจูเชวี่ยกดเอาไว้ มันจะยังมีใบหน้าหลงเหลืออยู่อีกหรือ?แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นเหวยเสิ้งก็ตาม!เฮอะ! ก็แค่จินตันผู้หนึ่ง… …ผูเยาผู้ทระนงถือดี ไหนเลยจะทานทนรับผลลัพธ์เช่นนี้ได้?ที่ส่าคัญไปกว่านั้น ยังมีวิญญาณทองค่าอีกด้วย! หลังจากดูดซับวิญญาณทองค่าเข้าไปดวงหนึ่ง ดวงวิญญาณของมันก็มั่นคงขึ้นมาก นอกเหนือจากการผ่อนคลายลงได้บ้าง มันยังกระหายอยากในวิญญาณทองค่าส่วนที่เหลือมากขึ้นกว่าเดิม ในส่วนนี้ แน่นอนว่ามันต้องพิสูจน์คุณค่าของตัวเองนี่ไม่มีทางอื่นเลย ศิษย์ของมันผู้นี้ เป็นสุดยอดของผู้ที่ยึดมั่นในความเป็นจริงแล้ว!ผูเยามุ่งเป้าไปยังเหล่าสัตว์ร้ายวิญญาณภูต มันไม่มัวเสียเวลาพูดจา เพียงโบกมือคราหนึ่ง ก็ส่งค่าสั่งการลงไปค่ายเว่ยก็เริ่มเคลื่อนไหวเช่นกัน
กงซุนชาไม่ได้ล่วงรู้เลยว่าเกิดพายุอันใดขึ้นในบริเวณค่าย การมาของเหวยเสิ้งไม่ได้ส่งผลต่อมันมากมาย เมื่อครั้งที่มันลงจากเขาสุญตา มันเพิ่งจะเข้าร่วมส่านักได้เพียงสองสามเดือนเท่านั้น ไม่ได้มีความผูกพันกับส่านักกระบี่สุญตามากนัก มันเพียงเคยได้ยินชื่อศิษย์พี่ใหญ่เหวยเสิ้งมาบ้าง และนี่เป็นครั้งแรกที่ได้พบเห็นคนตัวจ
