งหมิงเจวี๋ยจื่อเดิมทีไม่สนใจเรื่องบาดหมางของเซียวม่อเกอกับสมาพันธ์อัจฉริยะ อย่าได้เห็นว่าเรื่องนี้ลุกลามใหญ่โตดุจไฟลามทุ่ง แต่ส่าหรับหมิงเจวี๋ยจื่อกับผู้คนรอบตัวมัน กลับไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก ตระกูลอสูรชั้นสูงมีแวดวงระดับสูงของพวกมันเอง พวกมันจะสนใจเฉพาะเรื่องในแวดวงของตนเองเท่านั้น ทว่าหมิงเจวี๋ยจื่อแม้ไม่ได้สนใจมากมายอันใด แต่อยากรู้อยากเห็นอยู่บ้างว่ากระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้างมีลักษณะเช่นไร มันจึงมาชมดู พอดีพบเห็นการต่อสู้หนนี้ แต่คาดไม่ถึงว่าจะได้ชมดูฉากที่อัศจรรย์พันลึกถึงเพียงนี้นี่อาจเป็นโชคชะตาประการหนึ่ง
รัศมีหนึ่งร้อยจั้งรอบกายจั่วม่อประหนึ่งดินแดนสีขาวเทาแห่งความตายทุกคนที่อยู่ภายใน ดูเหมือนเงียบสงัด ไม่ไหวติงฝูงชนชาวอสูรล้อมรอบพื้นที่นี้เป็นวงกลม แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปในภายในฉากที่อยู่เบื้องหน้าพวกมัน เกินขีดจ่ากัดจินตนาการของพวกมันไปไกลโขศาสตร์อสูรบันทึกภาพส่องประกายนับไม่ถ้วนฉากด้านหน้าจั่วม่อแปรเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน กระดานหมากรุกขนาดใหญ่พลันปรากฏขึ้นตรงหน้าบนกระดานหมากรุกนี้ มีเพียงแค่มัน กับฝ่ายตรงข้ามของมันที่ถูกดึงเข้ามา แต่คู่ต่อสู้มีจ่านวนมากเหลือเกิน รวมทั้งสินเจ็ดสิบเอ็ดอสูรที่ถูกดึงเข้ามายังกระดานฝั่งตรงข้าม กล่าวอีกอย่างก็คือ มันจะต้องโรมรันกับคู่ต่อสู้เจ็ดสิบเอ็ดคนพร้อมกันในคราวเดียวแต่ในใจจั่วม่อไม่มีความหวาดหวั่นแม้แต่เส้นสายใยเดียว เพราะนี่คือดินแดนของ
