มันใช่มีที่ให้พึ่งพาหรือไม่? หากมันไม่ได้รับการหนุนเสริม ไหนเลยจะสบายอกสบายใจถึงเพียงนี้ได้?กลุ่มอสูรกระจายตัวออกไปอย่างรวดเร็ว ผู้ที่กลอกกลิ้งอยู่บ้างดูเหมือนจะบังเกิดสังหรณ์อันตราย ปล่อยให้ผู้อื่นเข้าไปทดสอบดูก่อนน่าจะดีกว่า เฉพาะคนที่สามารถอยู่รอดได้ถึงตอนสุดท้าย จึงจะสามารถเก็บเกี่ยวผลกำไรได้จั่วม่อยืนสงบเยือกเย็นอยู่กับที่ ราวกับไม่เห็นคลื่นศัตรูที่ถาโถมเข้ามาจากทุกทิศทางมันไม่ได้เสแสร้งทำเป็นเยือกเย็น แต่ในใจมันสงบเยือกเย็นดุจสายน้ า จิตสำนึกมีชีวิตชีวาอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ทุกการเคลื่อนไหวรอบข้างมันเห็นกระจ่างชัดดุจนิ้วบนฝ่ามือตน ความสุขสบายราวกับมัจฉาที่อยู่ในวารี ทำให้เส้นประสาททุกส่วนในร่างรู้สึกสุขสำราญอย่างบอกไม่ถูก มันรู้สึกได้ชัดเจนถึงความใกล้ชิดสนิทสนมที่ล้นปรี่อยู่ในสภาพแวดล้อมโดยรอบฉับพลันนั้นมันก็เข้าใจนี่คือกระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้าง นี่คือดินแดนของมันเอง!ตูม!จิตใจมันประหนึ่งระเบิดวาบในบัดดล สายใยผูกพันที่คล้ายมีคล้ายไม่มีในสภาพแวดล้อม พลันกลับกลายเป็นเจิดจ้าโชติช่วง ดุจเทน้ ามันลงบนกองไฟกระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้าง!มันคลับคล้ายจะมองเห็นสัตว์ร้ายแดนร้างที่ปกคลุมไปด้วยหมอกควันกำลังมองมายังมัน ดวงตาสีแดงฉานขนาดเท่าตะเกียงอันดุร้าย ไม่ได้ทอแววโหดร้ายกระหายเลือดเหมือนเช่นปกติ สัตว์ร้ายเพียงจับจ้องมองมันอย่างลึกซึ้งเสียงทอดถอนหายใจของผูเยาดังแว่วออกมาจากทะเลแห่ง
