เห็นอกเห็นใจ แต่ในใจลอบนึกโชคดี ต้าเหรินทราบดีว่านางยากจนข้นแค้นตั้งแต่เกิด ไม่มีฝีมือในการเจรจาต่อรอง มิเช่นนั้น หน้าที่น่าอายนี้ต้องตกเป็นของนางแน่!“ยินดีรับค่าท้าของอสูรทุกตนหรือไม่?” แม่นางน้อยสมกับเป็นผู้สื่อข่าวมืออาชีพอย่างแท้จริง ไม่ซักไซ้จนปรุโปร่งไม่เลิกรา“ไม่รับอสูรสตรี” จั่วม่อกล่าวอย่างเด็ดขาด“เพราะเหตุใด?” แม่นางน้อยถามอย่างกระหายใคร่รู้“วันนี้ข้าพบพานไฝเม็ดหนึ่ง… …”“ไฝเม็ดหนึ่ง?”“อา นางมีไฝอยู่ตรงนี้” จั่วม่อกล่าวพลางชี้ไปที่มุมปากตัวเอง“โอ้”“ไฝเม็ดหนึ่งพอพบเห็นข้า นางก็ใช้ศาสตร์ลวงตากับข้าทันที” จั่วม่อนึกถึงความร้อนรุ่มกระสับกระส่ายในร่างกาย ต้องบันดาลโทสะขึ้นมาอีกครั้ง “เคราะห์ดีที่ข้ารู้สึกตัวได้ทันท่วงที และโจมตีกลับโดยไม่เสียเวลากล่าววาจา”“เราได้ท่าการตรวจสอบเหตุการณ์ที่เซียวม่อเกอกล่าวถึงอย่างละเอียด ตามค่าบอกเล่าของประจักษ์พยาน ไฝเม็ดหนึ่งที่เซียวม่อเกอพบ เป็นไปได้มากว่าจะเป็นคุณหนูจีลี่หวี่แห่งตระกูลจี หลังจากนั้นเราได้เสนอผลตอบแทนก้อนโต และได้รับศาสตร์อสูรที่บันทึกเหตุการณ์นี้ไว้จากประจักษ์พยานผู้หนึ่ง คาดไม่ถึงว่านอกจากคุณหนูจีแล้ว จะพบชิงฮวาจางสุ่ยเซียนเซิงมีส่วนร่วมอยู่ด้วย มันคล้ายถูกเซียวม่อเกอเซียนเซิงดีดออกจากกระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้างเช่นเดียวกัน แต่เรากลับไม่พบร่องรอยการใช้ศาสตร์อสูรของเซียวม่อเกอเซียนเซิงแต่อย่างใด ผู้เชี่ยวชาญคาดเดาว่าชิงฮวาจา
