ค่าใด แต่สีหน้านางดูคล้ายผู้เสียสละที่ตัดใจอุทิศตนแล้วเห็นแม่นางอสูรน้อยที่ปรากฏอยู่ในข่าวดูเหมือนตึงเครียดเล็กน้อย “โลกภายนอกพากันคาดเดานามยิ่งใหญ่ของท่านมาโดยตลอด ไม่ทราบสามารถบอกนามให้ทุกคนได้รับทราบหรือไม่?”สีหน้าท่าทีของจั่วม่อสงบราบเรียบยิ่ง ไม่มีอาการตื่นเต้นตึงเครียดต่อการถูกสัมภาษณ์เป็นครั้งแรกแม้แต่น้อย “ทุกคนสบาย? ข้าคือเซียวม่อเกอ”“เซียวม่อเกอ? นามอันแปลกหูอยู่บ้าง!” แม่นางน้อยจดจ่าอย่างรวดเร็ว จากนั้นรีบยิงค่าถามที่สอง “ท่านไฉนเรียกหาคุกใหม่ว่ากระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้าง?”“เจ้าไม่คิดว่ามันดูคล้ายกระดานหมากรุกหรอกหรือ?” จั่วม่อย้อนถามด้วยสีหน้างุนงงสงสัย“เช่นนั้นสัตว์ร้ายแดนร้างคืออะไรเล่า?”“สัตว์ร้ายแดนร้างก็คือสัตว์ร้ายแดนร้าง!”“เซียวม่อเกอเซียนเซิง ช่วยกล่าวถึงข้อบาดหมางระหว่างท่านกับสมาพันธ์อัจฉริยะได้หรือไม่?” แม่นางน้อยยิงค่าถามชี้น่าการสนทนาอย่างไม่ประสงค์ดี“ข้าไม่รู้จักพวกมัน” จั่วม่อตอบตามความสัตย์“อ๊า เซียวม่อเกอเซียนเซิงจะบอกว่าไม่เคยได้ยินชื่อของสมาพันธ์อัจฉริยะเลยหรือ?” แม่นางอสูรน้อยตีความวาจาของจั่วม่อไปอีกทางอย่างจงใจ“เพิ่งได้ยินจากพวกมัน” จั่วม่อเหลือบมองสองผู้ติดตามของตน ยังคงตอบไปตามความสัตย์ “เมื่อสักครู่นี้เอง”หนานเยว่กับคังเจ๋อสีหน้ายิ่งมายิ่งย่าแย่ แม้ว่าพวกมันจะล่วงรู้เนื้อข่าวทั้งหมดอยู่แล้ว แต่เมื่อชมดูอีกครั้ง ยังคงหนังศีรษะชาหนึบ“นี่ใช่เป็น
