ในฐานะผู้สืบทอดที่โดดเด่นในบรรดาหนุ่มสาวรุ่นใหม่ของตระกูลชิงฮวา (บุปผาฟ้าคราม) ภายในตระกูล ชิงฮวาจางสุ่ยเปี่ยมด้วยพรสวรรค์ที่ไร้ผู้เทียบเทียม บุปผาฟ้าครามสันเขาเมฆา เป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงและทรงอ่านาจอิทธิพลมาหลายพันปี ไม่เคยเสื่อมทรุดลง แต่ละรุ่นล้วนมีลูกหลานที่เด่นล้่า หากย้อนไปสักสองร้อยสามร้อยปีตระกูลชิงฮวาถึงกับครอบครองที่นั่งในสภาผู้อาวุโสแห่งภพอสูร ดูแลปกครองภพอสูรทั้งมวลตระกูลชิงฮวาในปัจจุบันแม้ไม่มีสถานะเช่นในอดีต แต่ยังคงเป็นตระกูลใหญ่ที่มีรากฐานมั่นคง เป็นที่นับหน้าถือตา เทียบกับพวกมันแล้ว ตระกูลคังก็เป็นเพียงตระกูลบ้านป่าเล็กๆ ที่มาจากหลังเขาที่ใดสักแห่ง ดังนั้นคังเจ๋อเมื่อได้ยินชื่ออีกฝ่าย ถึงกับเงียบกริบไปทันทีโดยทั่วไปแล้วอาศัยค่า ‘บุปผาฟ้าครามสันเขาเมฆา’ ชิงฮวาจางสุ่ยสามารถอาละวาดไปทุกหนแห่ง เคยถูกหยามอัปยศถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน?ตระกูลชิงฮวาเคยต้องถูกหยามอัปยศถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน?ชิงฮวาจางสุ่ยอับอายขายหน้าจนแทบคลั่งใจตาย โลหิตฉีดพุ่งขึ้นหน้า ถลึงตากว้าง ชี้หน้าจั่วม่อ เค้นเสียงลอดไรฟัน “ผู้ที่หยามอัปยศตระกูลชิงฮวาของข้า มันต้องตาย!”จั่วม่อเหลือกตา “เจ้าสติดีหรือไม่? ข้าไปหยามอัปยศตระกูลชิงฮวาของเจ้าตั้งแต่เมื่อใด?”“ก็เจ้า… …” โทสะที่อัดอกชิงฮวาจางสุ่ยสะดุดลงเล็กน้อย ยังไม่ทันจะกล่าวสืบต่อ พลันถูกจั่วม่อขัดจังหวะกลางคัน“ผู้ที่ข้าหยามอัปยศเป็นเจ้า ไม่ใช