่ถูกปิดตายมานับหมื่นๆ ปีเช่นนี้ จึงสามารถให้กำเนิดสัตว์ร้ายวิญญาณภูตที่ทรงพลังถึงเพียงนี้ จนกลายมาเป็นศาสตราภูตหนักหน่วงที่ดีเลิศ”ผูเยาเต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกจั่วม่อทดลองสะบัดกรงเล็บไปมาเบาๆ รู้สึกไม่ถนัดมือเอาเสียเลย กล่าวว่า “สิ่งนี้สมควรแลกเป็นจิงสือจำนวนมากได้!”ผูเยาผู้กำลังเต็มไปด้วยอารมณ์สะทกสะท้อน ถึงกับหยุดหายใจไปวูบหนึ่ง เส้นเลือดเขียวปูดโปนบนขมับเต้นตุบๆ แต่ยังฝืนระงับอารมณ์ “นี่ไม่ใช่อาวุธของซิวเจ่อมันเป็นอาวุธของอสูร”จั่วม่อพอฟังต้องผิดหวังเป็นอย่างยิ่ง หมดความสนใจในทันที สินค้าที่ไม่อาจแลกเป็นจิงสือ จะนับว่าดีได้อย่างไร? มันมีลูกสมุนจำนวนมากที่ฝึกปรือทักษะปิศาจแต่ไม่มีผู้ใดฝึกปรือศาสตร์อสูร ฮะ? รอประเดี๋ยว มันพลันนึกถึงบรรดาทาสบุปผาในค่ายเว่ย พวกมันไม่ใช่ว่าฝึกปรือศาสตร์อสูรหรอกหรือ?“พวกมันไม่สามารถใช้ได้” ผูเยาในที่สุดได้เรียนรู้ถึงความเบิกบานใจในการทำลายความหวังของจั่วม่อ ทั้งยังไม่ลืมตอกย้ าว่า “สิ่งที่พวกมันฝึกปรือคือศาสตร์อสูรบุปผาร่วมสัมพันธ์ อาวุธของพวกมันก็ไม่ใช่อื่นใด คือบรรดาบุปผาปราณบนร่างของพวกมันนั่นเอง อ้อ ที่จริงพวกมันเวลานี้สมควรเรียกว่าอสูรบุปผา ไม่ใช่ทาสบุปผาอีกต่อไป ศาสตราภูตหนักหน่วงเป็นอาวุธอันดุร้ายกระหายเลือด ไม่ใช่สิ่งที่อสูรทั่วไปจะสามารถใช้ได้”ไม่สามารถแลกเป็นจิงสือ ลูกสมุนของมันไม่มีผู้ใดใช้ได้ กระทั่งอสูรทั่วไปยังไม่มีปัญญาใช้งาน… …นี่ไม่
