ใช่เศษขยะหรอกหรือ?โดยไม่กล่าวคำใด จั่วม่อโยนกรงเล็บเข้าไปในแหวน แล้วหันมาหยิบไข่มุกขึ้นดู“ฮะ นี่เป็นของดี!” จั่วม่อคึกคักขึ้นมาทันที มันไม่ค่อยเข้าใจศาสตราภูตหนักหน่วงอันใด แต่กับไข่มุกนี้มันรู้จักดีวิญญาณภูตทั่วไปยังมีแหล่งกำเนิดวิญญาณอยู่ในตัว แล้วสัตว์ร้ายวิญญาณภูตไหนเลยจะไม่มีอยู่เช่นกัน? ไข่มุกนี้เป็นแก่นแกนของพวกมัน ภายในเม็ดไข่มุกเป็นแก่นฐานกำเนิดวิญญาณที่บริสุทธิ์ยิ่ง ทั้งยังจำนวนมากมายมหาศาล อัดรวมกันเป็นเม็ดไข่มุกเล็กๆ จั่วม่อเมื่อขบคิดก็เข้าใจ สัตว์ร้ายวิญญาณภูตเหล่านี้ถือกำเนิดจากวิญญาณภูต พวกมันกลืนกินวิญญาณภูตอื่นๆ และเติบโตอย่างต่อเนื่อง กว่าจะกลายเป็นสัตว์ร้ายวิญญาณภูตตนหนึ่ง เกรงว่าต้องสังเวยด้วยวิญญาณภูตอย่างน้อยนับแสนตน สัตว์ร้ายวิญญาณภูตมีสติปัญญาขั้นต้น และอาศัยสัญชาตญาณ เข้าใจวิธีฝึกปรือบำเพ็ญเพียรด้วยพลังงานภูตทมิฬสนามรบโบราณกาลแห่งนี้ไม่มีผู้ใดรบกวนมาเป็นเวลานับหมื่นปี วิญญาณภูตที่เกิดขึ้นที่นี่ มีประสบการณ์เข่นฆ่าสังหารที่โหดร้ายที่สุด เป็นที่คาดคำนวณได้ว่าดวงวิญญาณของพวกมันจะแข็งแกร่งถึงเพียงไหนจั่วม่อพลันพบว่า ‘การตกปลา’ ที่พวกมันภาคภูมิใจนักหนาก่อนหน้านี้ ที่แท้ด้อยประสิทธิภาพและโง่เขลาเพียงใด… …หางตามันบังเอิญเหลือบเห็นกงซุนชาผ่านเข้ามา ร่างมันพลันหายวับ ปรากฏขึ้นข้างกายกงซุนชา ไม่รอให้กงซุนชาตั้งสติ จั่วม่อรีบยัดไข่มุกเม็ดนั้นเข้าไปในปากกงซุนชาทันควันพ