“นี่คือปัญหาที่ข้าพบเจอ” ไหวเกอเอ๋อร์ในปากขมปร่า มันคิดว่าจะกลายเป็นวีรบุรุษ คาดไม่ถึงว่าจะจบลงอย่างน่าทุเรศ ได้รับความเสียหายอย่างหนักในด้านที่ไม่เคยคาดคิดว่าจะทำให้มันลำบาก หลายวันหลังจากนั้น ขวัญวิญญาณของมันยังคงเตลิดไปแทบกู่ไม่กลับมันจดจำปัญหาเหล่านั้นได้อย่างแม่นยำ รวมถึงปัญหาข้อที่หกซึ่งมันไม่มีปัญญาแก้โจทย์ด้วยผู้ดูแลคนอื่นๆ รีบมุงเข้ามาชมดู“ศาสตร์อสูรน้อย?”“ที่แท้เป็นศาสตร์อสูรน้อย?”พวกมันล้วนมีสีหน้าตื่นตะลึง บางคนรู้สึกยากจะเชื่อถือ ปัญหาศาสตร์อสูรน้อย?ของเหล่านี้ยากเย็นตรงที่ใดกัน? ไหวเกอเอ๋อร์มองเห็นสีหน้ารับไม่ได้ของคนเหล่านั้นแต่มันไม่คิดอธิบายเนื่องเพราะความจริงก็อยู่ตรงหน้าพวกมันอยู่แล้ว เสียงเอะอะเงียบหายไปอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นสักครู่ ทุกผู้คนเหงื่อกาฬแตกพลั่ก ไม่มีผู้ใดหลงเหลือสีหน้ารับไม่ได้อีกต่อไปภายใต้ความเงียบงันอันน่าพิศวง ใบหน้าของทุกผู้คนมีแต่จะชุ่มเหงื่อมากขึ้นเรื่อยๆ
“ผู้เยาว์เรียกว่าอีเจิ้ง ศิษย์ของวัดมหาพุทธะ น้อมพบผู้อาวุโส” อีเจิ้งจัดแต่งกาสาวพัสตร์ให้เรียบร้อย ประณมมือโค้งกายอย่างนอบน้อม ในการคารวะมันยังลดตัวลงเป็นผู้เยาว์ นิมิตแห่งฟ้าดินทำให้มันตะลึงลานอยู่เป็นนาน มันสามารถเห็นได้อย่างชัดเจน เซียนกระบี่ผู้นี้ก่อนและหลังทะลวงด่าน ผิดแผกแตกต่างราวกับเป็นคนละคนใช่การสร้างเม็ดพลังทองคำหรือไม่?มันไม่แน่ใจ แต่ไม่ว่าการฝ่าด่านใด หากบังเกิดนิมิตแห่งฟ้าด
