“ช่างกล้านัก!”
ผู้บ่มเพาะวัยกลางคนแค่นหัวเราะด้วยโทสะ
เขาไม่คาดคิดเลยว่า ซูเฉิน ผู้ที่เพิ่งเข้าสู่ขอบเขตจ้าวยุทธ์จะกล้าเป็นฝ่ายลงมือก่อน!
พลังเย็นยะเยือกรอบกายเขาระเบิดออก อุณหภูมิลดฮวบลงทันที จากนั้นพลังลมปราณมืดหม่นแผ่ซ่านออกจากฝ่ามือ นิ้วเรียวยาวแปรสภาพเป็นกรงเล็บ ราวอินทรีถลาลม โจมตีเข้าหาซูเฉินอย่างดุดัน
กรงเล็บอินทรีน้ำแข็งทมิฬ!
นี่คือเคล็ดวิชายุทธ์ระดับดินขั้นต่ำที่เขาฝึกฝน ไม่เพียงสามารถแช่แข็งโลหิตของศัตรู แต่ยังคมกล้ายิ่ง สามารถฉีกโลหะทำลายหินผาได้อย่างง่ายดาย ปุถุชนธรรมดาไม่มีทางต้านทานได้เลย
โครม!
ทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง เสียงคล้ายเหล็กกระทบกันดังกึกก้อง ประกายไฟสาดกระเซ็นไปทั่ว
กระนั้น แทนที่พลังของซูเฉินจะลดลง กลับยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ฝ่ามือของเขาทวีความรุนแรงขึ้นทุกขณะ เพียงชั่วพริบตา เขาแลกกระบวนท่ากับอีกฝ่ายไปนับสิบครั้งก่อนที่ทั้งสองจะผละถอยออกจากกัน
แรงอาฆาตที่ปะทุจากการต่อสู้ทำให้ไม้ใบและหินผารอบบริเวณแตกกระจาย ดั่งต้องเวทย์สังหาร
พื้นดินเต็มไปด้วยหลุมลึกน้อยใหญ่จากแรงลมปราณที่เฉือนผ่าน น่าหวาดกลัวยิ่งนัก
“เจ้ามีเพียงขอบเขตจ้าวยุทธ์เท่านั้น…เหตุใดจึงมีพลังต่อสู้น่าหวาดหวั่นเช่นนี้?”
แววตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและไม่อยากเชื่อ
แต่เดิมเขาคิดว่า แม้ซูเฉินจะมีพรสวรรค์ด้านโอสถสูงส่ง ทว่าด้านวรยุทธ์ย่อมไม่แกร่งนัก เพียงตนลงมือ ก็คงจับตัวมาได้อย่างง่ายดาย
แต่
