ลี้ลับโดยแท้!คังเจ๋อจ้องหน้าจั่วม่อเขม็งนิ่ง ปรารถนาจะได้เห็นร่องรอยอันใดบนใบหน้าจั่วม่อ แม้สักเล็กน้อยก็ยังดีแต่บุคคลอันเผ็ดร้อนและโชกโชนอย่างจั่วม่อ มีหรือจะผิดพลาดกับเรื่องเล็กน้อยเท่านี้ มันปั้นหน้ากระด้างเย็นชา ลอกเลียนสีหน้าไร้ความรู้สึกของผูเยาไม่มีผิดเพี้ยน ในใจลอบรำพึงรำพัน เมื่อก่อนข้าเคยเป็นคนดีมีเมตตาและซื่อบริสุทธิ์ไร้เดียงสา ทว่าหลังจากคบหากับมารร้ายเช่นผูเยามานาน ใกล้ชาดเป็นสีแดงใกล้หมึกติดสีดำ มันในยามนี้ถึงกับมีฝีมือโป้ปดมดเท็จและมากเล่ห์ถึงเพียงนี้ ช่างน่าอนาถใจเหลือเกินแน่นอนว่ามันไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย พยายามสวมบทบาทของตัวเองอย่างสุดความสามารถคังเจ๋อไม่พบเบาะแสใดๆ แต่ผู้อื่นเมื่อสามารถเอ่ยนามศาสตร์รอยแผลสีเทาออกมาตรงๆ สมควรไม่ได้กล่าวเปะปะวุ่นวาย ในบรรดาศาสตร์อสูรมากมายที่มีอยู่ในตระกูลคังปัจจุบัน ศาสตร์รอยแผลสีเทาไม่มีอะไรโดดเด่นเหล่าลูกหลานอายุเยาว์ในตระกูลขอเพียงมีพรสวรรค์สักเล็กน้อย ก็ไม่มีทางเลือกศาสตร์อสูรวิชานี้มาเป็นวิถีหลักในการฝึกปรือ พวกมันชมชอบศาสตร์อสูรเช่นศาสตร์ทะเลสีเทาหรือศาสตร์เมฆาสีเทา ซึ่งทรงพลังมากกว่าแต่มันในฐานะหลานชายของประมุขตระกูล ย่อมล่วงรู้มากกว่าสมาชิกตระกูลคังทั่วไป ยกตัวอย่างเช่น ในทางลับ สภาผู้อาวุโสของตระกูลคังไม่เคยหยุดศึกษาศาสตร์รอยแผลสีเทาแม้แต่ชั่วครู่ชั่วยาม!ตระกูลคังครอบครองศาสตร์อสูรมากมาย แต่ผู้อื่นไฉนเจาะจงเอ่ยถึงเฉ
