นทั่วร่าง จากนั นนางอดคิดไม่ได้ หากต้าเหรินได้ยินเข้า ไม่ทราบจะทำสีหน้าเยี่ยงไรความคิดเหลวไหลนี วาบผ่านในใจนาง ก่อนจะหายไปทันที นางพยายามระงับสติอารมณ์ แล้วเริ่มหวนนึกทบทวนศาสตร์อสูรน้อยที่ต้าเหรินเพิ่งจะร่ายออกมา นางนับว่าคุ้นเคยกับศาสตร์อสูรน้อยเป็นอย่างยิ่ง ขอเพียงแค่ได้เห็น ก็สามารถระบุได้ทันทีว่าเป็นศาสตร์อสูรน้อยวิชาใดแต่บรรดากลุ่มแสงที่ห่อหุ้มอยู่บนสองหัตถ์ของต้าเหรินเมื่อครู่ ผิดแผกจากศาสตร์อสูรน้อยที่นางเคยเห็นมาก่อนอย่างสิ นเชิง หรือว่าต้าเหรินใช้ศาสตร์อสูรวิชาใหม่ๆ?ข้อสงสัยนี วาบผ่านในใจนางแต่แล้วหนานเยว่สั่นศีรษะ สัญชาตญาณของนางบอกว่าต้าเหรินยังคงใช้ศาสตร์อสูรน้อย นางแม้ไม่รู้จักแสงแปลกพิสดารเหล่านั น แต่พวกมันดูคล้ายคุ้นเคยอยู่บ้างทันใดนั นดวงตานางเบิกกว้าง นึกถึงความเป็นไปได้ประการหนึ่งหากว่าศาสตร์อสูรน้อยถูกร่ายออกมาด้วยความเร็วที่มากพอ จนทะลุทะลวงอุปสรรคทั่วไปเล่า… …ศาสตร์อสูรธาตุนำของเชียนหลิวต้าเหรินถูกพิชิตโดยราบคาบ ความแตกตื่นตระหนกที่บรรดาอสูรได้รับ ยังรุนแรงกว่าคราวศาสตร์อสูรธาตุไฟที่พ่ายแพ้ไปก่อนหน้านี มาก ครั งที่ก่อตั งคุกนภาจรัสวารีไพศาลขึ นมา เชียนหลิวต้าเหรินยังเยาว์วัยนักหากทว่าอสูรหนุ่มกลางสนามประลองผู้นั น ก็เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่อสูรที่อายุมากแต่อย่างใดหลังจากได้ชัยในศึกทลายคุก เชียนหลิวต้าเหรินก็ถูกขนามนาม นภาจรัสพันธาราเป็นที่คาดคำนวณได้ ไม่ว่าอสูรหนุ
