เงาสีเทาสายหนึ่งพวยพุ่งออกจากสองหัตถ์ของจั่วม่อเงาสีเทาประหนึ่งสัตว์ร้ายแดนร้างหลุดออกจากกรง ขยายใหญ่ขึ นอย่างรวดเร็วเปล่งเสียงคำรนแหบลึก สะท้านขวัญสั่นวิญญาณผู้คนศาสตร์บำบวงแดนร้างกาลสมัย!ไพ่ตายใบสุดท้ายในมือจั่วม่อ เรื่องราวเมื่อมาถึงขั นนี มันก็ร่ายออกไปอย่างไม่ลังเลภายในทะเลแห่งจิตสำนึก สีหน้าของผูเยาในเวลานี หากจั่วม่อพบเห็น ต้องคิดว่าป็นสิ่งที่น่าตื่นเต้นมาก เนื่องเพราะมันเต็มไปด้วยอารมณ์อันซับซ้อน เปี่ยมไปด้วยความขมขื่นและหวนหาอาวรณ์ ศาสตร์บำบวงแดนร้างกาลสมัยเป็นศาสตร์อสูรที่เหล่าซือของมันสรรค์สร้างขึ น เหล่าซือไม่เคยปิดบังมัน ไม่ว่าส่วนหนึ่งส่วนใดของศาสตร์อสูรอันเลิศภพจบพสุธานี ให้มันท่องถอยหลังยังได้ แต่กระนั น ไม่ว่าจะผ่านล่วงไปกี่พันปี มันก็ไม่เคยร่ายศาสตร์อสูรสุดหวงแหนวิชานี สำเร็จแม้แต่ครั งเดียวหวนนึกถึงฉายานาม ‘สารานุกรมศาสตร์อสูรเคลื่อนที่’ ของมัน ช่างดูคล้ายประชดแดกดันอย่างร้ายกาจเสียจริงศาสตร์บำบวงแดนร้างกาลสมัยแม้ดูรวบรัดเรียบง่าย แต่แท้ที่จริงแล้วมีหลายส่วนที่ซับซ้อนลึกลำ มิเช่นนั น ผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานถึงปานนี ผูเยายังจะไม่มีปัญญาฝึกปรือสำเร็จอยู่อีกหรือ? คราวนั นมันเพียงต้องการทดลองดูเท่านั น จึงเพียงแค่ชี แนะออกไปไม่กี่คำ ไม่ได้คาดหวังว่าจั่วม่อจะสำเร็จวิชานี จริงๆและวันนี ท่วงท่าของจั่วม่อแม้ยังติดขัดไม่ลื่นไหล แต่ก็ร่ายศาสตร์อสูรออกมาสำเร็จอีกครั ง เพียงพอ
