ือทางเวทวิชาธาตุนำเป็นอย่างยิ่ง แม้ว่าเวทวิชาธาตุนำกับศาสตร์อสูรธาตุนำจะแตกต่างกันอย่างสิ นเชิง แต่แหล่งกำเนิดของนำไม่แตกต่าง พลังสภาวะนีไม่ได้สยบฟ้าดิน แต่บริสุทธิ์เหลือล้นและแล้วความรู้สึกอันตรายอย่างที่ไม่เคยพบพานมาก่อน พลันอัดแน่นอยู่ในทุกรูขุมขนของจั่วม่อมันไม่ใช่สามเณรน้อยที่เพิ่งจะออกท่องเที่ยวอีกแล้ว ลมหายใจวารีพอปรากฏขึ นมันก็ตระหนักถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แฝงเร้นอยู่ภายใต้ผิวหน้าอันแสนสงบและอบอุ่นนีประดุจอ่างนำเย็นเทราดจากศีรษะจดปลายเท้า เย็นเฉียบไปถึงขั วหัวใจจั่วม่อพลันรู้สึกว่า เบื องหน้าพลังสภาวะสุดไพศาลที่เต็มไปด้วยพลังชีวิตนี ตัวมันเล็กกะจ้อยร่อยไม่ต่างอันใดกับฝุ่นธุลีเล็กกะจ้อยร่อยไม่ต่างอันใดกับฝุ่นธุลี… …ดวงตาที่ยังคงแดงฉานไม่เลือนหายของจั่วม่อ ทันใดนั นสว่างวาบเสมือนเปลวเทียนเล็กๆ ส่องมาจากที่ไกลโพ้น มันเงยหน้าขึ น มองตรงไปข้างหน้า สายตาแน่วแน่ราวกับจะเจาะทะลวงชั นฟองขาวเล็กละเอียดอันหนาทึบมันจู่ๆ ก็แย้มยิ มออกมา ด้วยท่วงท่าสภาวะของยอดฝีมือไร้ผู้ต้าน เต็มไปด้วยความเฉื่อยชา ไม่อินังขังขอบรอยยิ มกว้างขึ นเรื่อยๆ จนแทบถึงใบหู เผยให้เห็นฟันขาวกระจ่าง เป็นระเบียบและคมกริบ สุ้มเสียงที่เปล่งออกมากลับตรงข้ามกับความนุ่มนวลของรอยยิ ม เป็นเสียงเค้นลอดไรฟัน เต็มไปด้วยความดุร้ายอย่างไม่ปิดบัง“เกอเกลียดคนที่ไม่รู้จักเลิกรามากที่สุด!”เจตนาฆ่าฟันล้นทะลัก จั่วม่อเริ่มการกระทำอ
